Vilaboa - Lago Castiñeiras

Cortelliño - Pinzás

No Souto do Vello hai unha serie de saídas que non poden faltar todos os anos, e non pola andaina en si senón polo remate. Esta vez tocoulle a un bo cocido no restaurante Florentiña en Pinzás. Se espectacular foi o camiño, non digamos o cocido. Pero imos por partes. Pola mañá gozamos das vistas do miradoiro do Cortelliño desde onde tes unas vistas extraordinarias cara ó Val Miñor, en especial Praia América e Panxón, ademais das illas Cíes e máis alá. Tivemos moita sorte porque o día estaba moi claro e podíase ver todo perfectamente. Aí comezamos a camiñar subindo ó alto da Gabiñeira ou Cortelliño. Unha pequena baixada para continuar cara ó alto do monte Lousado, cunha altura de 614 m. Desde alí  dispuxémonos a subir de novo ata o Alto das Pozas. Estes picos forman parte dos cumes que cobren os  18 Km. de costa granítica única en España, no concello de Oia, entre os que cabe salientar: A Groba (652 m.), A Serra do Angallo (633 m.), O Lousado (610 m.), Alto das Pozas (606 m.), O Corrubedo (596 m.), A Cruz de Pau (530 m.), A Poza dos Corvos (523 m.) e A Pedrécola (528 m.).

Dende o Alto das Pozas comezamos a baixada cara a Pinzás. Xa polo camiño iamos cheirando os aromas da cacheira, do touciño, do polo da casa… e das ricas verzas que nos estaban esperando no restaurante Florentiña e que non defraudaron. Como sempre, despois tocaba sesión cos Soutiños que deron paso á entrega dun agasallo ós membros da organización e achegados, que me din que transmita o seu agradecemento a todos os participantes.

 

Para ver as fotos premer aquí.

Cortelliño - Pinzás

Greas 4: Confurco Salceda

Aínda que un pouco tarde, aproveitamos esta primeira crónica para desexarvos un feliz e andarín ano 2016 e que se cumpran case todos os vosos desexos (hai que deixar algho para o 2017).

Pois ben, esta primeira saída foi para continuar co percorrido do GR-58 Sendeiro das Greas. Nesta ocasión fixemos o tramo que vai desde o Confurco ata Salceda de Caselas, uns 23 km de nada. Saímos dos muíños de Couso co seu muíño hidráulico, chegamos ó Castelo de Couso ou tamén chamado “O pianista” pola figura que se ve dende a autovía. Continuamos cara a área recreativa Poza do Cabalo. Logo pasamos pola Casa Grande da Picoña, un dos pazos máis antigos de Galicia, construído por Luis Troncoso de Lira en 1603. Neste momento o máis salientable é a desfeita que alí fixeron, aínda que as laranxas debían estar ben boas. Seguimos polo pazo de Aballe, construción barroca do século XVIII sita na parroquia de Santa María de Salceda. Chegamos para xantar na Carballeira de Sabarís, á sombra dun carballo centenario sen follas, disque ten sobre 200 anos

e é un dos exemplares máis antigos de Salceda. Despois de xantar reanudamos a marcha para pasar polo cruceiro da Fonte da Pedra e xa nos metemos no río Caselas (pola beira eh!, porque aínda que estaba bo día non apetecía meterse na auga). Chegamos á Esfarrapada polo sendeiro chamado de Valentín Paz Andrade, precioso sendeiro cheo de muíños. Despois dunha merecida reparación collemos o bus para volver a Vigo. Un bo comezo de ano, aínda que houbo comentarios para todos os gustos. Uns dicían que fora fácil, outras que ideal,… xa sabedes… Poremos toda a ciencia para contentar a todos e todas a próxima vez. Polo que me din os informadores creo que a próxima cheira ben…e ha de saber mellor


Para ver as fotos preme aquí.

GR 58 (4ª) Confurco - Salceda

Boas festas!!!

     Panxoliña do Nadal

I

Hai un vento cheo de frío

apousado nos camiños.

E no ar un asubío

todo cheo de aloumiños.

pero un vento milagreiro

nascerá pol-o Nadal.

Brilará coma un luceiro

pra alomear o portal.

II

Xa nas ponlas dun carballo

nasceu un vento ventiño;

ten doces versos de orballo

e azas de paxariño.

Ten azas de paxariño

e craridades de día,

que llas deu Jesús Neniño

e Santa Virxe María.

        Manuel María

    

Cortegada - Ribadavia

A organización deixou para final de ano unha andaina con poucas costas. Debeu pensar que para iso xa está xaneiro, aínda que para moita xente neste tempo as costas son todo o ano. O certo é que a ruta foi ben doada e chea de cor, de historia e de bo tempo…a pesar das ameazas.

Volveron acompañarnos un grupo dos amigos e amigas da Pedra Jallada que ademais estrearon uniforme.

Saímos da vila termal de Cortegada, onde acaban de inaugurar un balneario,  para ir pola beira do río Miño coas súas augas encoradas por mor do encoro de Frieira. Pasamos por carballeiras preciosas poboadas de carballos de boa altura que aínda conservan gran parte das súas follas.

Pasamos pola vella e importante aldea da Barca que foi abandoada pola construción do encoro. Esta aldea de gran valor etnográfico, foi no seu día centro de comunicación. Por ela pasaba o “Camiño real de Castela”, nese lugar cruzaban o Miño as barcas que transportaban persoas e mercadorías, de aí que houbese un gran dinamismo económico e cultural.

Seguimos ata Meréns, unha bonita aldea onde se encontran os pazos de Puga e o pazo dos Louredo. De aí continuamos ata a outra vila termal da zona, Arnoia, onde paramos a xantar.

Despois, nunha hora e 40 minutos chegamos a Ribadavia, entrando polo corazón do barrio xudeu, conxunto único en Galicia. Despois de dar un paseo e catar algún que outro viño, concentrámonos na fermosa Praza Maior para buscar o autobús e coller camiño de volta a Vigo.

Antes de rematar non queremos esquecernos daqueles que por culpa do pé ou dos ombros, ou do que sexa, faltaron a esta cita e que os botamos de menos. Dende aquí desexamos unha pronta recuperación para que nos poidan acompañar na seguinte saída.

Para ver as fotos preme aquí