Vale de Poldros - Branda da Aveleira

 

Continuamos coa nosa tradición por estas datas de visitar o que chamamos “Santuario do Bacallao”, porque para nós é un auténtico santuario. Proba diso é que este ano xuntámonos ata 80 persoas para degustar os afamados bacallao e cabrito do restaurante Miracastro en Castro Laboreiro. Acompañáronnos na andaina e mais na comida, un grupo de andaríns de Pedra Jaiada de Ribadetea, liderados polo amigo Kico e na degustación unha representación importante no noso “grupo alternativo”.

Para facer un pouco de boca tocou facer un paseíño dende a Branda de Vale de Poldros ata a Branda da Aveleira, no concello de Melgaço.

As brandas eran agrupación de cabanas, chamadas “cardenhas” que ocupaban os pastores na montaña durante a época estival, cando subían o gando ata os pastos máis altos. Como tamén eran agricultores, as xentes subían repetidas veces e por quendas á montaña para a recollida do gando e logo baixaban para seguir ocupándose dos labores agrícolas.

Desta volta comezamos a andaina na branda de Santo Antonio, que ben podería pasar por unha aldea dos Hobbit. O tempo frío e desapracible non permitiu que nos detivesemos moito tempo contemplando as bonitas construcións.

Fixemos unha preciosa subida a través do glaciar que forma o val do río Vez gozando dunhas bonitas vistas con esas ladeiras inzadas de chorimas primaverais.

Aproveitamos para visitar a mámoa do Batateiro como representación das múltiples que hai pola zona. Dende alí dirixímonos á branda da Aveleira onde rematamos a nosa ruta non sen antes ter que abrir os paraugas debido á fría chuvia que caeu por momentos.

Esquecemos todo iso en canto subimos ó autobús para dirixirnos cara a Castro Laboreiro. O persoal do Miracastro xa nos agardaba con todo preparado. Temos que agradecer o detalle que aprazasen o peche por reformas do local para que nós puidesemos cumprir co precepto do bacallao.

Unha vez máis non defraudaron nin as entradas, nin a sopa, nin o bacallao, nin tampouco o cabrito. E para rematar as obrigadas tetiñas castrexas. Unha opípara comida, coma sempre.

Na sobremesa os compañeiros e compañeiros sendeiristas quixeron agradecer o traballo de organización agasallando cunha bonita caricatura ós colaboradores. Moitas grazas de parte de todos eles.

E para rematar, fantástica actuación do grupo “Os Soutiños” acompañados dun animoso e numeroso grupo de baile que encheron o salón xa baleiro de comensais.

A media tarde, volta para Vigo e pensando xa na vindeira saída o 9 e 10 de maio ata a comarca de Ferrol para continuar co Camiño do Norte.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Vale de Poldros - Branda da Aveleira

 

Rianxo - río Té

 

O pasado domingo 15 de marzo fixemos un dos percorridos máis completos que se poden facer nunha xornada xa que gozamos dunha ruta urbana, unha ruta fluvial, outra por monte, para rematar polas praias.

Para iso achegámonos ata o concello de Rianxo, na comarca do Barbanza. A meteoroloxía acompañounos unha vez máis cun día de sol marabilloso e unha temperatura ideal para camiñar.

Comezamos no peirao de Rianxo, ó pé da ermida de San Bertolomé. Dende alí fomos percorrendo as rúas desta bonita vila, berce de escritores e poetas como Castelao, Manuel Antonio ou Rafael Dieste, pasando por diante das casas onde moraron algúns deles.

Tamén tivemos tempo de escoitar as ofertas dos vendedores e vendedoras do mercado dominical.

Non faltou a parada e foto diante do famoso santuario da Virxe de Guadalupe.

Saímos da vila polo paseo marítimo pasando polo grupo escultórico da santa Compaña e mais polos restos do Castelo da Lúa.

Xa logo entramos no sendeiro fluvial do río Té, un sendeiro no que fomos acompañados en todo momento polo marmurio das augas, o verdor da natureza e un bosque formado por carballos, castiñeiros e amieiros. Nalgúns tramos hai unhas pozas de auga cristalina que animan ó baño e noutras os desniveis forman preciosas fervenzas.

Pero un dos atractivos importantes que ten este percorrido é a cantidade de grandes muíños, hoxe en día en ruínas, que fan pensar da importante economía da zona.

Tamén pasamos por importantes núcleos de poboación como poden ser Brión ou Asados.

Non faltou unha pequena subida cara ó miradoiro de Leiro, que non chegamos a coroar por falta de tempo.

Paramos a comer en Brión e continuamos a marcha pasando polo famoso petróglifo d’Os Mouchos.

Xa continuamos cara ó mar para pasear polas praias de Lodeiro, de Porrón, do Tronco e a de Tanxil onde se atopa a imaxe da Virxe de Guadalupe.

De aí xa continuamos ata o punto de partida onde nos esperaba un doce remate, xa que o amigo Kico nos agasallou cunhas ricas rosquillas Ancla, deliciosas coma sempre.

Despois desta preciosa xornada, quedamos emprazados para o vindeiro 12 de abril onde, puntualmente, cumpriremos coa anual visita ó noso santuario do bacalhau.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Rianxo - río Té

 

Ruta por Guláns (Ponteareas)

 

Entre Kristin, Leonardo, Marta e Nils que non nos deixan ver o Sol, atopamos un día case perfecto para facer a nosa andaina de febreiro. Este domingo, día 8, achegámonos ata Guláns, en Ponteareas, para facer unha bonita ruta que o amigo Nisio nos amosou uns días antes.7

Nisio é o principal organizador da andaina AndaGuláns, a Ruta do Rancho, que se celebrará o vindeiro 22 de marzo e que tivo a xentileza de amosárnola hai uns días  para que puidesemos ir co grupo. Estamos moi agradecidos pola súa dedicación e agarimo.

Partimos das instalacións da Fundación Guláns, no parque da Avisoureira, para facer os 15 km que nos levaron por diversos barrios de Guláns e Couso. Así pasamos polo barrio da Costa, da Moxena, San Martiño e o parque de merendas de Couso, onde fixemos unha paradiña para repoñer forzas. Continuamos ata chegar ó miradoiro do Pé de Porras, espectacular vista ó val. A continuación
baixamos polo Camiño do Santo, por onde os romeiros levan o San Cibrán todos os anos dende a igrexa de Guláns ata o alto de San Cibrán para celebrar a festa.

Pasando por riba do camiño do barrio do Pereiro chegamos a Lameiro, lugar onde naceu e viviu o famoso músico e compositor Rogelio Groba.

Seguimos baixando ata o muíño de Gradouro e topámonos cunha fermosa fervenza no Cunco das Freixas. Dende alí xa puxemos rumbo de novo ó parque da Avisoureira, onde están as instalacións da Fundación Guláns.

Alí un fantástico equipo coordinado por Cruz xa nos tiñan preparado un suculento cocido do que demos boa conta.

A xornada rematou cunha festaza, como sempre amenizada polo grupo Os Soutiños que fixeron sacar os mellores pasos ás balidoras e bailadores máis animados.

Dende a organización reiteramos o noso agradecemento, tanto a Nisio por ofrecernos a ruta como o equipo da cafetería polo seu trato e atención en todo momento.

Volta a Vigo e convocatoria para o vindeiro 15 de marzo que faremos a seguinte ruta.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Ruta por Guláns e "Cocido"

 

Ruta do río Xabriña

 

Chegou o 2026 e nós continuamos coas andainas mensuais para poder gozar da natureza. Como levamos varios días con tempo chuvioso pensamos que sería boa idea facer unha saída onde o río fose o protagonista. Así que sen darlle moitas voltas o elixido foi o río Xabriña, ben coñecido pola maioría dos andaríns do Souto do Vello pero non por iso menos atractivo.

Efectivamente non defraudou, o río está precioso, o que non foi tan celebrado foron as condicións climatolóxicas, xa que estivo un día chuvioso e frío. Sen haber grandes precipitacións, si que estivo chovendo case todo o día e impediu que puidesemos gozar da beleza da ruta en todo o seu esplendor.

Para comezar desprazámonos ata Paraños, no concello de Covelo.

O río Xabriña nace na parroquia de A Lamosa, na Taberna da Canda e desemboca no río Tea, na villa de Mondariz-Balneario.

A ruta é circular, conformada por dous grandes aneis que teñen o seu punto de encontro na fermosa Ponte Folón. O primeiro anel, dende Paraños ata a ponte, ten como protagonista o río Xabriña, as fragas e a abondosa vexetación do bosque de ribeira. O segundo anel, pasa por Prado de Canda e A Lamosa, onde poderemos coñecer históricos camiños, unha boa arquitectura rural así como a actividade dos cereiros con algunha aira onde secaban a cera.

Na parroquia da Lamosa paramos a comer aproveitando a amabilidade dos propietarios do bar Cuartel que nos permitiron comer resgardados da chuvia. Ó rematar continuamos o camiño outra vez a carón do río para chegar ó punto de partida en Paraños.

Alí agardaba o autobús que nos trouxo de novo a Vigo.

Despois deste inicio de ano un chisco húmido, quedamos convocados para o vindeiro día 8 de febreiro onde aproveitaremos para degustar un bo cocido en Guláns.

Para ver as fotos fai clic aquí.