Asturias (Cangas del Narcea)

 

Serra do Suído - Covelo

 

Estamos de aniversario. Estamos de aniversario porque comezamos a vixésimo quinta tempada de andainas, o que quere dicir que cumprimos as “vodas de prata”. Este aniversario é moi importante porque representa un cuarto de século de vida xuntos e o significado de vodas de prata vén de que a prata simboliza a resistencia, a pureza e o brillo dunha relación duradeira. Pois creo que se pode aplicar a este grupo si ou non?

Para comezar achegámonos ata a Serra do Suído. Comezamos a camiñar fronte ó cemiterio de Piñeiro, e fieis á nosa filosofía, fixemos unha boa subidiña. Chegamos ata o río do Pozo Piñeiro, ó pé da presa que foi realizada pola veciñanza para rego. A subida continuou ata o xeodésico do Coto Agudo a 892 m de altitude. Dende alí puidemos gozar dunhas fantásticas vistas da serra.

Chegamos ó punto máis alto desta ruta polo que a partir de agora só quedaba baixar, e foi o que fixemos. Nun continuo descenso chegamos a Fofe, unha parroquia onde se atopa a Rectoral de Fofe, hoxe convertida en casa de aloxamento rural.

A continuación fomos en busca do río Tea. Cando o atopamos cruzamos a bonita ponte medieval e dirixímonos cara o aserradoiro dos Carranos. Alí fixemos unha parada para comer antes de continuar camiño para rematar na praia fluvial de Maceira.

Subimos ó autobús para a volta a casa facendo unha pequena parada para repoñer líquidos nunha terraciña en Maceira.

Nesta primeira saída demostramos que se aproveitou o verán para adestrar xa que todo o mundo deu conta do recado sen ningún problema.

Despedímonos coa ilusión de que chegue o 15 de outubro onde iremos ata terras asturianas para unha convivencia de catro días. 

Para ver as fotos fai clic aquí.

Inicio da 25 tempada (Serra do Suído - Covelo)

 

Polo Tea e o Furafollas (Mondariz)

 

Esta foi unha xornada lúdico-festiva-sendeirista para rematar a tempada 25-26 deste fantástico grupo como é O Souto do Vello.

Nunha xornada entre calorosa e calórica fixemos unha ruta que transcorreu na súa meirande parte pola beira dun río, ben do Furafollas ben do Tea, o que a fixo máis levadeira. O remate na praia fluvial do Val axudou a aliviar as calores acumuladas e deu paso a unha exhibición calórica das viandas que agardaban nas mesas de pedra. Empanadas, tortillas, filetes,...sen esquecernos dos doces caseiros, e un día máis das rosquillas Ancla agasallo e Kico.

Para axudar a "baixar" todo isto, actuación do afamado grupo "Os Soutiño" que animou a bailar durante un bo anaco.

Antes de todo isto, chegamos pola mañá á praia fluvial para dar comezo a ruta pasando pola ponte de Cernadela cruzando o río Tea, unha ponte do século XV. A continuación buscamos o regato Furafollas, e á beira del fixemos a que chaman "A Senda do Dragón", unha bonita senda inzada de pozas que chamaban a un mergullo.

Continuando a ruta chegamos ata Sabaxáns, onde atopamos no lugar de Ermelo as ruínas da antiga casa de baños e fonte de augas mineiro medicinais co seu característico cheiro a ovos podres.

Máis tarde cruzamos o río Tea polos famosos pasos de Tatín e camiñando pola outra beira pasamos pola praia fluvial do Foxaco.

Xa para rematar volvemos cruzar o Tea pola ponte metálica e accedemos a praia do Val onde iniciamos o percorrido.

A continuación baño, xantar e baile serviron para dar remate a unha bonita tempada.

A organización pídevos que gocedes dunhas merecidas vacacións de verán sen esquecer adestrar un pouco e quedades convocados para setembro, onde agardamos contar de novo coa presenza do amigo Telmo ó que desexamos unha pronta recuperación.

Bo verán!!

Para ver as fotos fai clic aquí.

Fin de tempada: Polo Tea e o Furafollas (Mondariz)

 

Costa Ártabra

 

Xa van alá 8 anos cando comezamos este bonito proxecto chamado “O camiño do mar” que nos levaría a percorrer a costa norte galega. Esta fin de semana tocaba parte da Costa Ártabra, concretamente no concello de Valdoviño.

O sábado saímos de Vigo cara a localidade de Vieiteiro, moi preto da famosa praia de Pantín.

Tras un pequeno treito por estrada chegamos ó principio da praia da

Frouxeira. Poderíase cruzar a longa praia polo areal, pero optamos por virar á esquerda para rodear a bonita lagoa do mesmo nome. O camiño é un precioso paseo baixo a arboreda observando a fauna e flora da lagoa. Atravesando a aldea de Lago, dirixímonos á praia, continuación da praia da Frouxeira, completando así o paseo da lagoa.

Aproveitamos para repoñer forzas ó soliño e continuar logo coa ruta. Continuamos polo areal observando de fronte o novo e curioso faro da Frouxeira ou faro de Meira. Despois de rodealo tiñamos intención de achegarnos ata a ermida da Virxe do Porto, xa que nese momento poderíase ver ó estar a marea baixa. Pero o ceo ameazaba bronca e aceleramos o paso para chegar ó autobús antes de que descargase a treboada. Non deu tempo. Un pouco humedecidos collemos rumbo a Ferrol para chegar ó hotel e darnos unha reconfortante ducha.

O domingo pola mañá atopámonos coa sorpresa do fallo das predicións, que non daban chuvia ata a tarde e sen embargo non nos deixou en toda a mañá. Pouca pero molesta, non nos permitiu gozar como é debido dunha preciosa costa e unhas vistas ó val incribles.

O autobús achegounos ata o lugar onde nos recollera o día anterior, e dende alí comezamos o sendeiro que nos levou ata a aldea de Taraza. Despois de pasar pola praia de Meiras e logo dun tramo por estrada, comezamos a subida a Montefaro. Unha espectacular atalaia onde se atopan restos das baterías de costa que se colocaran no 1926 para a defensa da costa Ártabra.

Dende o alto hai unhas espléndidas vistas da punta Frouxeira para atrás e do cabo Prior para adiante.

No remate da etapa hai unha baixada cara a praia de Ponzos que é espectacular. Como ameazaba chuvia dirixímonos ata o centro de Covas onde nos agardaba o autobús para a volta a Vigo.

Mentres os andaríns gozaban dos sendeiros pola costa, o grupo alternativo fixo a súa ruta de turismo tamén pola zona. O sábado coincidiron con nós polos arredores de Valdoviño e o domingo paseo por Ferrol, Redes e Pontedeume, aínda que a chuvia impediulles aproveitar ben os paseos.

Agradecemos o traballo do persoal do hotel Silva unha vez máis, así como a xenerosidade do amigo Kico que puxo á nosa disposición a súa furgoneta.

Continuaremos co proxecto moi pronto porque nos agardan lugares tan bonitos como o cabo Prior.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Costa Ártabra