Ameijoeira - Outeiro do Castelo

Vilaboa Castiñeiras

Antes de comezar esta crónica, o cronista quere agradecer todas as mostras de afecto e ánimos recibidos xa que son fundamentais para a pronta recuperación. Podedes estar seguros que son moi ben recibidos e que fago bo uso deles. Graciñas. Vémonos pronto.

Segundo me contaron esta última ruta que saía das Salinas de Ulló en Vilaboa e pasaba polo lago Castiñeiras para volver a Vilaboa de novo, tratouse dunha andaina con preciosas vistas, chea de natureza fantástica, riqueza etnográfica e algo de equilibrismo. Só podía faltar un día de bo tempo e diso xa se encargou a orjan¡sasión, coma sempre.

A saída foi dende os restos dunhas salinas que datan do século XVII e que foran restauradas a principios do XXI. Esta zona chamábase Ulló ou Ullóo hai tempo por iso se denominan “As Salinas de Ulló” a pesares de que estean ubicadas no barrio de Paredes.

Despois dunha visita minuciosa comezou a subida polos muíños do Río Maior. Río arriba imos atopando unha serie de muíños que, na súa primeira parte están bastante ben conservados, xa na zona alta pódense ver varios muíños dos que só se conservan as paredes. Este trazado que pasa por fermosas paraxes lévanos ata a Área recreativa de Castiñeiras, ben coñecida por todos e todas. Logo de contemplar a paisaxe que se nos ofrece desde o miradoiro de Cotorredondo, vólvese ata o punto de partida baixando polos muíños de Vilaboa.

 Viaxando río abaixo polo Trasmil pásase polos lugares de  A Graña, Cimadevila, Toural…atopando unha chea de muíños con levadas ás veces distintas dos outros con nomes como Muíño da Tella, Muíño do Mestre, Muíño das Freixas…etc. En varios puntos do sendeiro o río forma pequenos saltos de auga que forman fervenzas moi bonitas. Noutros lugares hai que facer un pouco de equilibrismo para non caer pola rebouza e dar cos nosos ósos no río.

No remate esperaban unhas ducias de rosquillas Ancla e uns vasiños de bo viño tinto agasallo do noso amigo Quico, detalle que agradecemos unha vez máis.

E ata aquí esta nova andaina que dá paso á seguinte onde nos desprazaremos un ano máis ó noso Santuario do Bacallau para renderlle o culto que merece.

Para ver as fotos preme aquí.

Vilaboa - Lago Castiñeiras

Cortelliño - Pinzás

No Souto do Vello hai unha serie de saídas que non poden faltar todos os anos, e non pola andaina en si senón polo remate. Esta vez tocoulle a un bo cocido no restaurante Florentiña en Pinzás. Se espectacular foi o camiño, non digamos o cocido. Pero imos por partes. Pola mañá gozamos das vistas do miradoiro do Cortelliño desde onde tes unas vistas extraordinarias cara ó Val Miñor, en especial Praia América e Panxón, ademais das illas Cíes e máis alá. Tivemos moita sorte porque o día estaba moi claro e podíase ver todo perfectamente. Aí comezamos a camiñar subindo ó alto da Gabiñeira ou Cortelliño. Unha pequena baixada para continuar cara ó alto do monte Lousado, cunha altura de 614 m. Desde alí  dispuxémonos a subir de novo ata o Alto das Pozas. Estes picos forman parte dos cumes que cobren os  18 Km. de costa granítica única en España, no concello de Oia, entre os que cabe salientar: A Groba (652 m.), A Serra do Angallo (633 m.), O Lousado (610 m.), Alto das Pozas (606 m.), O Corrubedo (596 m.), A Cruz de Pau (530 m.), A Poza dos Corvos (523 m.) e A Pedrécola (528 m.).

Dende o Alto das Pozas comezamos a baixada cara a Pinzás. Xa polo camiño iamos cheirando os aromas da cacheira, do touciño, do polo da casa… e das ricas verzas que nos estaban esperando no restaurante Florentiña e que non defraudaron. Como sempre, despois tocaba sesión cos Soutiños que deron paso á entrega dun agasallo ós membros da organización e achegados, que me din que transmita o seu agradecemento a todos os participantes.

 

Para ver as fotos premer aquí.

Cortelliño - Pinzás

Greas 4: Confurco Salceda

Aínda que un pouco tarde, aproveitamos esta primeira crónica para desexarvos un feliz e andarín ano 2016 e que se cumpran case todos os vosos desexos (hai que deixar algho para o 2017).

Pois ben, esta primeira saída foi para continuar co percorrido do GR-58 Sendeiro das Greas. Nesta ocasión fixemos o tramo que vai desde o Confurco ata Salceda de Caselas, uns 23 km de nada. Saímos dos muíños de Couso co seu muíño hidráulico, chegamos ó Castelo de Couso ou tamén chamado “O pianista” pola figura que se ve dende a autovía. Continuamos cara a área recreativa Poza do Cabalo. Logo pasamos pola Casa Grande da Picoña, un dos pazos máis antigos de Galicia, construído por Luis Troncoso de Lira en 1603. Neste momento o máis salientable é a desfeita que alí fixeron, aínda que as laranxas debían estar ben boas. Seguimos polo pazo de Aballe, construción barroca do século XVIII sita na parroquia de Santa María de Salceda. Chegamos para xantar na Carballeira de Sabarís, á sombra dun carballo centenario sen follas, disque ten sobre 200 anos

e é un dos exemplares máis antigos de Salceda. Despois de xantar reanudamos a marcha para pasar polo cruceiro da Fonte da Pedra e xa nos metemos no río Caselas (pola beira eh!, porque aínda que estaba bo día non apetecía meterse na auga). Chegamos á Esfarrapada polo sendeiro chamado de Valentín Paz Andrade, precioso sendeiro cheo de muíños. Despois dunha merecida reparación collemos o bus para volver a Vigo. Un bo comezo de ano, aínda que houbo comentarios para todos os gustos. Uns dicían que fora fácil, outras que ideal,… xa sabedes… Poremos toda a ciencia para contentar a todos e todas a próxima vez. Polo que me din os informadores creo que a próxima cheira ben…e ha de saber mellor


Para ver as fotos preme aquí.

GR 58 (4ª) Confurco - Salceda