OBXECTIVO CONSEGUIDO !!!

MONTAÑEIROS GALEGOS POLO NEPAL (MGxN) conseguiu o seu propósito de facer unha “Ascensión Solidaria” e acadou a cifra de 11237€ que foron entregados á Directora de SOS Himalaya. Como vedes superamos a cifra dos 8848 m de altitude que ten o Everest. Isto só foi posible grazas á solidariedade de todos os montañeiros e sendeiristas de Galicia, entre os que se encontran os amigos e amigas do SOUTO DO VELLO. 

A organización quere agradecer a participación de todos vós nas actuacións programadas manifestando a solidariedade do grupo O SOUTO DO VELLO en calquera das causas nas que se necesite axuda.

María Climent (Directora de SOS Himalaya) recibe o talón de mans de Sechu López e Carlos Garrido.

Foliada solidaria

Acudide todos e todas a esta FOLIADA SOLIDARIA CO NEPAL!!! É unha boa maneira de axudar pasándoo moi ben. Haberá postos con bocadillos, tortilla, chourizos... e bebidas!! Non faltará de nada. Todo o recadado servirá para axudar a acadar o cume.

NON FALTEDES!!!!

Castro Laboreiro

Os andaríns do Souto do Vello tiveron que pagar as consecuencias das condicións  meteorolóxicas. Para que logo digan que non hai cambio climático! Estamos en abril e a organización do Souto do Vello tivo que facer un cambio de última hora e buscar unha ruta alternativa. Ollo, pero só cambiaron a primeira parte da xornada, o remate no Miracastro de Castro Laboreiro non houbo necesidade de cambialo.

Comezaron cruzando a ponte internacional sobre o Miño en Tui, como se facía antes, para coller a senda verde, ou tamén chamada Ecopista, que leva ata Monçao. Despois dunha pequena molladura nada máis comezar, todo foi sobre rodas, xa que se trata dunha ruta fácil e o tempo acompañou. Polo camiño pódense ver algunhas das antigas estacións porque  a pista vai por unha antiga ruta de tren. Hai que salientar o valor paisaxístico e natural das paisaxes que se van vendo ó longo da ruta (viñedos, prados, pequenas vilas, río Miño…). Máis ou menos na metade do camiño hai unha torre da homenaxe dunha antiga fortificación.

Entre conto e conto chegan a Monçao onde estaba agardando o autobús para poder cambiar a roupa. Como había tempo a comitiva cruzou a ponte ata Salvaterra. Alí dividíronse, uns foron visitar a fortaleza e outros foron repoñer forzas a outras “fortalezas”.

A partir de aí continúa o programa como estaba previsto. Visita ó santuario do bacalhau no restaurante Miracastro en Castro Laboreiro. Coma todos os anos (ou mellor ca outros anos), fomos dando conta (digo fomos porque a partir de aquí tamén colaborou este cronista) dun bo presunto, un caldo quentiño, o bacalhau con broas coma sempre e un cabrito excelente…sen esquecernos da sobremesa. E a sobremesa inclúe a actuación do afamado grupo Os Soutiños, que fixeron as delicias dos bailaríns asistentes coas súas pezas ben harmonizadas.

Con poucas ganas de saír, xa que se estaba moi ben e fóra nevaba, chegou o momento de coller o autobús para volver a Matamá.

Para ver as fotos clica aquí.

Ameijoeira - Outeiro do Castelo

Vilaboa Castiñeiras

Antes de comezar esta crónica, o cronista quere agradecer todas as mostras de afecto e ánimos recibidos xa que son fundamentais para a pronta recuperación. Podedes estar seguros que son moi ben recibidos e que fago bo uso deles. Graciñas. Vémonos pronto.

Segundo me contaron esta última ruta que saía das Salinas de Ulló en Vilaboa e pasaba polo lago Castiñeiras para volver a Vilaboa de novo, tratouse dunha andaina con preciosas vistas, chea de natureza fantástica, riqueza etnográfica e algo de equilibrismo. Só podía faltar un día de bo tempo e diso xa se encargou a orjan¡sasión, coma sempre.

A saída foi dende os restos dunhas salinas que datan do século XVII e que foran restauradas a principios do XXI. Esta zona chamábase Ulló ou Ullóo hai tempo por iso se denominan “As Salinas de Ulló” a pesares de que estean ubicadas no barrio de Paredes.

Despois dunha visita minuciosa comezou a subida polos muíños do Río Maior. Río arriba imos atopando unha serie de muíños que, na súa primeira parte están bastante ben conservados, xa na zona alta pódense ver varios muíños dos que só se conservan as paredes. Este trazado que pasa por fermosas paraxes lévanos ata a Área recreativa de Castiñeiras, ben coñecida por todos e todas. Logo de contemplar a paisaxe que se nos ofrece desde o miradoiro de Cotorredondo, vólvese ata o punto de partida baixando polos muíños de Vilaboa.

 Viaxando río abaixo polo Trasmil pásase polos lugares de  A Graña, Cimadevila, Toural…atopando unha chea de muíños con levadas ás veces distintas dos outros con nomes como Muíño da Tella, Muíño do Mestre, Muíño das Freixas…etc. En varios puntos do sendeiro o río forma pequenos saltos de auga que forman fervenzas moi bonitas. Noutros lugares hai que facer un pouco de equilibrismo para non caer pola rebouza e dar cos nosos ósos no río.

No remate esperaban unhas ducias de rosquillas Ancla e uns vasiños de bo viño tinto agasallo do noso amigo Quico, detalle que agradecemos unha vez máis.

E ata aquí esta nova andaina que dá paso á seguinte onde nos desprazaremos un ano máis ó noso Santuario do Bacallau para renderlle o culto que merece.

Para ver as fotos preme aquí.

Vilaboa - Lago Castiñeiras

Cortelliño - Pinzás

No Souto do Vello hai unha serie de saídas que non poden faltar todos os anos, e non pola andaina en si senón polo remate. Esta vez tocoulle a un bo cocido no restaurante Florentiña en Pinzás. Se espectacular foi o camiño, non digamos o cocido. Pero imos por partes. Pola mañá gozamos das vistas do miradoiro do Cortelliño desde onde tes unas vistas extraordinarias cara ó Val Miñor, en especial Praia América e Panxón, ademais das illas Cíes e máis alá. Tivemos moita sorte porque o día estaba moi claro e podíase ver todo perfectamente. Aí comezamos a camiñar subindo ó alto da Gabiñeira ou Cortelliño. Unha pequena baixada para continuar cara ó alto do monte Lousado, cunha altura de 614 m. Desde alí  dispuxémonos a subir de novo ata o Alto das Pozas. Estes picos forman parte dos cumes que cobren os  18 Km. de costa granítica única en España, no concello de Oia, entre os que cabe salientar: A Groba (652 m.), A Serra do Angallo (633 m.), O Lousado (610 m.), Alto das Pozas (606 m.), O Corrubedo (596 m.), A Cruz de Pau (530 m.), A Poza dos Corvos (523 m.) e A Pedrécola (528 m.).

Dende o Alto das Pozas comezamos a baixada cara a Pinzás. Xa polo camiño iamos cheirando os aromas da cacheira, do touciño, do polo da casa… e das ricas verzas que nos estaban esperando no restaurante Florentiña e que non defraudaron. Como sempre, despois tocaba sesión cos Soutiños que deron paso á entrega dun agasallo ós membros da organización e achegados, que me din que transmita o seu agradecemento a todos os participantes.

 

Para ver as fotos premer aquí.