O Souto do Vello: Cangas del Narcea

Cangas del Narcea é o maior concello da Comunidade Autónoma do Principado de Asturias e un dos maiores de España. Está situado ao suroeste do Principado. A súa capital é Cangas del Narcea, que é atravesada polo río Narcea do que procede o seu nome (garganta do Narcea) e polo río Naviego.

Ten unha poboación de 13 710 habitantes, con capital na vila de Cangas del Narcea, e as súas poboacións con maior número de habitantes son por esta orde, a capital Cangas del Narcea, Corias, Limés, Moal, Llanos, Rengos e Gedrez.

Cangas del Narcea conta cunha rede de sendeiros de pequeno percorrido e unha senda de Gran Percorrido que atravesa os tres concellos que forman parte do Parque Natural de Fuentes del Narcea, Degaña e Ibias.

Pois ata ese lugar decidimos ir o grupo do Souto do Vello para facer unhas xornadas de convivencia e sendeiros neste mes de outubro.

Tiñamos reservado un hotel no lugar de Limés pero dous días antes de chegar nos comunican que por un erro informático non había cuartos para todos. Tiveron que resolver o problema aloxándonos en tres hoteis distintos.

Temos que agradecer a boa actitude de todos e todas ante esta situación pero sobre todo dámoslles as grazas a Kico e a Maribel que puxeron á nosa disposición os seus vehículos para poder facer os traslados todos os días, o que evitou que houbese problemas de horarios. Tamén agradecemos o traballo do noso conductor David que estivo atento en todo momento con todos e en especial co Grupo Alternativo.

Tal como tiñamos previsto fixemos a primeira ruta o xoves 15. De camiño a Cangas paramos no porto de Leitariegos para facer a subida ó Cueto de Arbás. O pico, que é o máis alto de Cangas con 2 002 m de altitude, está integrado na Reserva Natural del Cueto de Arbás sendo un corredor natural utilizado pola poboación de osos, ademais doutras especies de animais e vexetais de grande interese.

Despois dun pequeno ascenso por pista chegamos á Laguna de Arbás a 1710 m de altitude. Continuamos o ascenso por sendeiro contemplando a cada paso unhas vistas impresionantes. Pasamos pola Collada Fanetina e o Alto da Ferradura. Tras un pequeno descanso fomos cresteando ata chegar ó alto do Cueto de Arbás.

No cume puidemos gozar das vistas, con Leitariegos alá no fondo. Paramos a repoñer forzas e comezamos a baixada pouco a pouco ata chegar ó autobús.

Repartímonos nos distintos hoteis para facer o check in e logo regresamos ó hotel La Casilla onde fariamos as ceas e os almorzos.

Para o venres tiñamos programada unha preciosa ruta polo bosque de Moal. Achegámonos ata ese precioso lugar que nalgún momento foi declarado “Pueblo bonito de España”. Está situado nas inmediacións da Reserva de Muniellos polo que é unha opción accesible para gozar da zona sen necesidade de autorización para entrar na Reserva Natural Integral de Muniellos.

Foi un percorrido precioso que incluíu miradoiros como o de Montecín e o collado de Moncó; bosques de faias, carballos e castiñeiros que amosaban o inicio das cores outonais. Aínda que no tempo no que andamos xa deberían estar máis, pero xa sabemos que este cambio climático, que dis que non hai, está a cambiar todo.

Algúns valentes subiron á Peña Moncó como uns montañeiros titulados.

A baixada dende o Montecín ata Moal foi preciosa facendo unha parte do percorrido xunto ó río.

Ó remate da ruta collemos o autobús que nos levou ata a vila de Cangas onde fixemos un pouco de turismo, puidemos tomar unhas sidrinas e facer as compras necesarias para o resto dos días.

O sábado presentábase un pouco complicado polas condicións meteorolóxicas anunciadas, xa que esperabamos bastante chuvia e frío. Non foi tanto, pero si que estragou un pouco a ruta a densa brétema que tivemos todo o día e que impediu gozar das vistas na subida ó alto do Acebo.

Partimos do mosteiro de Corias, hoxe en día Parador de Corias. Trátase dun histórico edificio relixioso situado na parroquia Courias, é coñecido como o “Escorial asturiano”. É un mosteiro benedictino do século XI e reconstruído varias veces tras varios incendios.

Cunha prolongada subida, pero levadeira, fomos chegando ó alto do santuario do Acebo a 1205 m. Pouco puidemos facer alí debido ás condicións climáticas. Comemos e comezamos a baixada ata Cangas onde nos recolleu o autobús e a furgoneta para levarnos a cadanseu hotel.

Domingo, último día. Ruta e regreso a Vigo. O tempo cambiou, vai fresquiño pero un sol espléndido. Despois do almorzo despedimos a nosa amiga Maribel que tiña que volver a León e non nos puido acompañar.

Hoxe a ruta prometía e non defraudou. Collemos a bonita estrada que nos levou ata a localidade de Degaña. Alí comezamos a última ruta destas xornadas.

Foi unha preciosa e fácil ruta de domingo por uns bosques case encantados. Comezamos polo sendeiro GR-203 en dirección a Zarreu case ata o final que nos desviamos polo “Camiño Primitivo de Zarreu”, paralelo á estrada.

Ó remate da ruta comemos uns bocatas tomando o sol de “outono asturiano”. En canto estivemos listos o amigo David co autobús e Kico coa furgoneta trouxéronnos ata Vigo.

Parabéns a todos os participantes, así como ás compañeiras do “grupo alternativo” que aproveitaron para visitar os bonito lugares da zona.

Para ver as fotos fai clic aquí: