O Souto do Vello no cume galego!
O Souto do Vello no cume galego!
5 de set. de 2017
1 de set. de 2017
Celebración XV aniversario
Xa estamos de volta!!!
Para comezar a tempada xuntarémonos para celebrar o XV aniversario (15 anos !!!). Contamos con vós o sábado 16 ás 8 da tarde.
Finalizado o acto pasaremos ó salón da Sociedade Atlántida para visitar unha exposición de fotos, tomar un pincho e botar un baile ó son dos "Soutiños"... NON FALTEDES!!!
Non vos esquezades de adestrar que xa empezamos a camiñar. O vindeiro 24 de setembro iremos polas terras de Allariz. Estade atentos!
25 de xuño de 2017
Ruta dos Tres Ríos (Mondariz)
Remata a 15ª tempada de andainas do Souto do
Vello, estamos atravesando unha vaga de calor africano…que mellor que buscar
unha ruta á beira do río e rematar cunha festa nunha praia fluvial. Pois iso
foi o que nos ofreceron. Unha ruta que se coñece como “Os tres ríos” (Tea,
Xabriña e Aboal) polo concello de Mondariz e un fin de festa na praia fluvial
de Mondariz Balneario. Pero faltaba algo polo medio, e foi un xantar campestre
con empanadas e porco asado polo amigo Thiago e a súa dona que viñeron dende a
veciña Valença. Unha ledicia para os sentidos!!!
Saímos a andar cando xa estaba comezando o
porquiño a asar e o día ameazaba con “asarnos” a nós.
Fixemos unha pequena subida ata chegar ao carballo
e mámoas da Armada.
O Carballo da Armada érguese no medio dunha área de lecer en Queimadelos. É un bo exemplar de carballo que xa ten algúns anos, din que varios centos. Segundo unha lenda foi plantado polo druída Lambrico, neto do fundador suevo de Mondariz, Mondrico.
Na mesma zona están as mámoas da Armada que foron construídas ao final do Neolítico (hai 4000 anos). Son de tamaño medio (12 metros de diámetro e menos de 1 de altura), e acollen no seu interior foxas ou sartegos de forma cadrada ou rectangular escavados na terra que, en ocasións, se presentan gorecidos baixo unha única tampa de pedra a modo de cuberta, o que fai que destaquen menos na paisaxe.
O Carballo da Armada érguese no medio dunha área de lecer en Queimadelos. É un bo exemplar de carballo que xa ten algúns anos, din que varios centos. Segundo unha lenda foi plantado polo druída Lambrico, neto do fundador suevo de Mondariz, Mondrico.
Na mesma zona están as mámoas da Armada que foron construídas ao final do Neolítico (hai 4000 anos). Son de tamaño medio (12 metros de diámetro e menos de 1 de altura), e acollen no seu interior foxas ou sartegos de forma cadrada ou rectangular escavados na terra que, en ocasións, se presentan gorecidos baixo unha única tampa de pedra a modo de cuberta, o que fai que destaquen menos na paisaxe.
Despois pasamos a percorrer os tramos dos ríos
Xabriña, xusto na desembocadura, continuamos pola beira do Tea, entre a pasarela de
Merouces, praia de Riofrío, pontillón da Poeira e pasarela das Amolares. Un
pouco máis tarde percorremos os 3 últimos quilómetros do río Aboal. Ao
longo este tramo puidemos observar amieiros, salgueiros, abeleiras, bidueiros,
carballos e acivros e gozar das ricas augas que baixan dende a parroquia de Festín.
Tamén houbo un grupo de andaríns que fixeron a
súa pequerruta pola beira do Tea ata a ponte de Cernadela.Cando chegamos de novo á praia fluvial de Mondariz xa o porco estaba case todo asado, e nós asados de todo. Tocou baño para arrefriar e logo degustar as viandas e as sobremesas coas que nos obsequiou o amigo Kico. Non faltou a sesta o baño e algunhas pezas dos Soutiños para botar uns bailes debaixo dos carballos.
Temos que agradecer as facilidades que nos
deron desde o Concello de Mondariz para que todo saíse ben. E saíu. Foi unha
xornada para gardar na memoria, un bo remate da 15ª tempada. Moitas grazas á
organización. Felices vacacións e a preparar a primeira de setembro.
Para ver as fotos fai clic aquí.
12 de xuño de 2017
1 de xuño de 2017
Camiño dos Faros (Muxía - Fisterra)
Parece que aínda foi onte cando nos
desprazamos ata Malpica para facer o Camiño dos Faros e por fin
chegamos a Fisterra, despois de gozar das 8 etapas das que consta
este proxecto.
O domingo tivo un momento moi emotivo
cando chegamos ao faro de Fisterra, moi parecido como cando fas o
Camiño de Santiago. A pesar dos malos ratos que se pasaron nas
súbitas pendentes e os complicados descensos, quedan na retina as
preciosas imaxes dos acantilados, desa costa agreste, do colorido e
das diferentes paisaxes que vas atravesando con praias, bosques,
castros, coídos, ... un auténtico agasallo para os sentidos que fan
que o cansazo se esqueza enseguida. Para non repetirnos e explicar os
lugares polos que andamos pódese visitar a páxina dos Traskis e ver
o traballo completo: http://www.caminodosfaros.com/.
Despois desta preciosa experiencia
quedamos convocados para o remate da tempada o día 18 de xuño polas
terras de Mondariz con comida campestre e actuación dos Soutiños.
Para ver as fotos fai clic aquí.
10 de maio de 2017
26 de abr. de 2017
Ruta do Xabriña (O Covelo)
Para curar a
resaca da recente visita a Azores, a organización preparounos unha das rutas
máis bonitas que hai polos arredores. Unha ruta que xa fixeramos alá polo 2010
e que fora moi ben valorada na enquisa que se pasara a todos os andaríns, sendo
unha das propostas para ser repetida.
Pois ben, aí
nos preparamos os superviventes, xa que este domingo había unha chea de
acontecementos na cidade, para achegarnos ata a parroquia de Paraños, no
concello de Covelo para ir en busca do nacente do río Xabriña, un afluente do Tea.
O primeiro que
atopamos é o lagar onde se elaboraba a cera e as eiras onde se puña ao sol para
branquear. Imos xa cara ó río Xabriña ata acadar o muíño do Fundego e logo
cruzamos a outra beira por unha ponte de madeira.
Pasamos pola Fonte da Fame. Logo xa empezan a aparecer algúns dos cerca de 30 muíños que hai na ruta. O das Meledas, de Paquito, de Rita e do Outeiro e na área de lecer está o muíño da Ponte.
Pasamos pola Fonte da Fame. Logo xa empezan a aparecer algúns dos cerca de 30 muíños que hai na ruta. O das Meledas, de Paquito, de Rita e do Outeiro e na área de lecer está o muíño da Ponte.
Chegamos ao
Pozo do Demo, onde cae a auga despois de vir por un canón que se poderá
apreciar á volta. Pasamos polo río Azal, seguímolo e entramos na fraga das
Millariñas e vendo unha fervenza segue outra fraga: a de Chozas. Pasamos por varios
rápidos e poldras... máis muíños como o da Veiga e da Costa. Na aldea de Prado da Canda contemplamos o seu
peto da Virxe do Rosario, cruceiro e igrexa. Seguimos atopando fontes, hai máis
de dez no percorrido. A seguinte aldea é Corzos, onde hai unha ermida e un peto
pegado a ela.
Imos na busca do río con máis muíños. Pasamos por Currelos e a logo xa vén A Lamosa, onde nace o río. Aquí paramos a xantar aproveitando que estaba preto o bar Cuartel para poder tomar unha cervexiña e mais un café.
Imos na busca do río con máis muíños. Pasamos por Currelos e a logo xa vén A Lamosa, onde nace o río. Aquí paramos a xantar aproveitando que estaba preto o bar Cuartel para poder tomar unha cervexiña e mais un café.
Cruzamos a estrada e comezamos a baixar por camiños fondos, con moitos carballos nas súas
beiras de muros de pedra cubertos de carriza, para chegar unha vez máis ao río
Xabriña que agora percorremos pola outra marxe. Enfronte vemos a maxestosa
fraga de Chozas.
Pasamos pola outra beira do Pozo de Demo e camiñamos lixeiros para chegar de novo a Paraños. Alí esperaban unhas deliciosas rosquillas da confitería Ancla, agasallo do amigo Kico, que puidemos regar cun bo tinto. Graciñas.
Pasamos pola outra beira do Pozo de Demo e camiñamos lixeiros para chegar de novo a Paraños. Alí esperaban unhas deliciosas rosquillas da confitería Ancla, agasallo do amigo Kico, que puidemos regar cun bo tinto. Graciñas.
Xa quedamos
convocados para o vindeiro 27 e 28 de maio para facer as últimas etapas do
Camiño dos Faros. Pero antes podemos participar na que convoca a Atlántida
polos camiños de Matamá o día 21.
Para ver as fotos fai clic aquí.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)




