O Souto do Vello

11 de mar. de 2018

Homenaxe merecida

(Foto de Carlos Carrera)

O Club Peña Trevinca Montañeiros de Galicia rendeulle unha merecidísima homenaxe ó noso Bacelos, "Recoñecemento polo labor prestado ao club: José Bacelos", tal como figura no pé de foto publicada no blog do Club.

O pasado sábado, 3 de marzo, celebraron a Cea-Baile Homenaxe ao Socio no hotel Coia. No transcurso da mesma, o presidente Carlos Garrido, fíxolle entrega dun precioso obsequio en agradecemento das diversas colaboracións que ten tido co Club Peña Trevinca.

Fai clic na foto para acceder á publicación do seu blog.

27 de feb. de 2018

Circular por Celeiros (Chandrexa de Queixa)

"As bruxas de Vozqueimado

deixan as vasoiras fóra,

para tomar enmeigado

ao que camiña a deshora.

Lobo na sombra enfoulado

que cando aos vultos ouveas

pos o silencio esgazado,

feito farrapos de tea."

Así reza o poema que escribiu V. Paz Andrade dedicado ás bruxas que dis que había na localidade de Vozqueimado, en Chandrexa de Queixa.

Pois alá fomos os andaríns do Souto do Vello para comprobalo. Efectivamente alí estaban as vasoiras, pero como nós non camiñamos a deshora non fomos enmeigados. Quizás algo enmeigados quedamos despois de comer o cocido, e demais viandas, que nos puxo Gerardo cando rematamos a nosa andaina.

Moi cedo saímos de Vigo cara ó concello de Chandrexa de Queixa, o domingo fresco pero soleado, para facer unha pequena ruta que nos levaría por varias localidades do concello. Pasamos por Vozqueimado, como dixemos antes; de aí fomos ata Casteligo, onde puidemos contemplar a súa igrexa parroquial, así como a rectoral e demais casas que están abandonadas. Seguindo polo regato de Casteligo, achegámonos ata a súa bonita fervenza. Despois de recrearnos escoitando as cantarinas augas, fixemos unha pequena subida que nos levou ata Parafita, co seu cruceiro e igrexa dedicada a S. Bartolomeu. Xa de regreso a Chandrexa imos por unhas bonitas pistas contemplando ó lonxe o encoro, que esta vez si, ten auga.

Xa na vila, Gerardo agardábanos co seu “lixeiro” menú (callos, fabada, cocido, carne asada...e sobremesas) do que demos boa conta “sen miseria”, como di un amigo. E como non, despois deste suculento xantar non podía faltar a actuación dos mundialmente renomeados “Os Soutiños”, que como sempre non defraudaron.

Entre peza e peza a nosa amiga Ángeles, en nome de todos e todas, fíxolle entrega dun precioso agasallo ó noso querido guía, para agradecerlle o seu traballo para que este grupo veña gozando de xornadas tan bonitas coma esta. Moitas grazas Pepiño!!

Para ver as fotos fai clic aquí ...tamén poderás ver as fotos do día que fomos preparar a ruta e había bastante neve 😉

14 de feb. de 2018

Circular por Celeiros (Chandrexa de Queixa)

30 de xan. de 2018

Sendeiro polo concello de Cerdedo

Ano novo, andaina nova…xa van alá os turróns e o cava das festas do Nadal cando o Souto do Vello se bota a andar. Aínda que non debemos esquecer que os máis valentes xa baixaron os turróns, tanto o día 25 como o primeiro de ano, polos arredores de Matamá.

E para comezar o ano fomos percorrer as terras do concello de Cerdedo, en parte polo Roteiro Frai Martín Sarmiento. Como sempre acontece cando o noso guía pon os cinco sentidos, o tempo foi marabilloso para poder gozar dun día de monte. Polos camiños puidemos comprobar a cantidade de auga que leva caído nos últimos días…pero xa se sabe, estamos no inverno!

O sendeiro elixido conta con todos os compoñentes para gozar: calzadas medievais, ermidas dos séculos XVI e XVIII, pontes, aldeas con construcións impresionantes aínda que abandonadas na súa maioría...sen esquecernos da natureza, xa que pasamos por soutos, carballeiras con carballos centenarios, fragas,... e moi boas vistas.

A última parte do sendeiro, no sentido no que o fixemos nós, é un precioso paseo ó pé do río Seixo pasando por unha chea de muíños que deberían ser recuperados.

Tamén temos que dicir que o sendeiro está un pouco abandonado no que respecta ás marcas e ós carteis explicativos, totalmente descoloridos e ilexibles. É unha mágoa que non se bote man del xa que é un sendeiro moi bonito.

Xa nos foron adiantando os plans para os vindeiros meses e a cousa promete. Para abrir boca en febreiro teremos o cocido en Casa Gerardo en Chandrexa de Queixa...mimadriña!