Aldán - Costa da Soavela

 

Pasadas as festas do Nadal e en boa forma, damos comezo as andainas neste novo ano 2025. O pasado domingo, 12 de xaneiro, achegámonos ata Aldán para facer un precioso e interesante roteiro costeiro, a Costa da Soavela.

Saímos do porto de Aldán estando unha mañá de inverno preciosa, cunha brétema que anunciaba un día claro en canto o sol saíse con forza, e así foi, o día estivo fantástico cunha temperatura axeitada para camiñar.

A primeira parte da ruta transcorreu por algunhas das mellores praias da zona: Vilariño, Arneles, Pinténs, Castiñeiras e Area Brava.

Pasamos pola beira das ruínas da fábrica de conservas de Curbera para coller rumbo cara ó faro de Punta Couso e gozar das vistas.

Deixamos as praias atrás para comezar a ascender polos altos da costa da Soavela ata chegar ó Facho de Donón. Alí paramos a comer xa que estaba un día fantástico, sen nada de vento como adoita haber por eses lares. Moi poucos restaurantes poden presumir dunhas vistas tan marabillosas, coas Cíes e Ons ós nosos pés.

De alí xa comezamos o camiño de volta cara ó famoso cruceiro de Hío onde rematamos a xornada de hoxe. Bonita camiñada de primeiro de ano e agardando pola segunda que vai ter un remate feliz degustando un exquisito cocido en Pinzás o vindeiro 9 de febreiro.

Rematamos esta crónica lamentando profundamente a perda da nai do noso amigo-guía Bacelos, polo que enviamos as máis sinceras condolencias a el e toda a súa familia. Unha aperta moi grande.

Para ver as fotos fai clic aquí. 

Aldán -Costa da Soavela

 

FELIZ 2025!!

 

Por un 2025 de Paz, Saúde e Boas Camiñadas!!!

Saída do 25 de Nadal polos montes de Vigo.

Pena Corneira

 

Chegamos a decembro, último mes do ano e polo tanto última saída do grupo, que non a derradeira. Estamos ás portas do inverno e nótase na temperatura destes días. 

O domingo 15 aparece un día fresquiño, pero iso non impide ós andaríns do Souto do Vello despedir o ano cunha bonita andaina polas terras do Ribeiro.

Para facer a circular de Pena Corneira desprazámonos ata o lugar de Paredes, na parroquia de Serantes, concello ourensán de Leiro.

Pena Corneira é un peñasco alongado e disposto en vertical a 675 m e visible facilmente a longa distancia. Algúns chámano “o menhir” do Ribeiro. Destaca entre a vexetación que foi devastada polo incendio do 2017, e que se está a recuperar moi ben. Ademais hai outros moitos penedos con curiosas formacións predominando os bolos de forma redondeada que conforman unha paisaxe ben curiosa.

Como dicía, comezamos a andar en Paredes, onde hai unha boa concentración de hórreos, ademais duns muíños e lavadoiro de gran valor etnográfico recentemente restaurado. As nosas pisadas triscaban no chan xeado pero bonito de ver.

Enseguida chegamos ata a igrexa de S. Tomé de Serantes, unha das xoias máis interesantes do románico rural galego. Salientar a súa fachada coa portada, o quitachuvias e un rosetón de tracería románica.

Con suave subida continuamos ruta ata chegar a localidade de Corneira, onde se atopa outra concentración interesante de hórreos.

Seguimos xa para afrontar a pequena subida ata a Pena, quizais a parte máis bonita da ruta. A continuación dirixímonos ata o miradoiro subindo por unhas pasarelas de madeira. As vistas son impresionantes. Baixando cara a área recreativa paramos a xantar nun recanto sollío que agradecemos moito debido á sensación de frío que había.

Sen moita présa afrontamos o resto da baixada ata Paredes de novo, pasando pola Necrópole Medieval de Orega, onde se aprecian claramente cinco sepulcros antropomorfos na pedra que datan aproximadamente entre os séculos X e XII.

Ó chegar ó punto final agardábanos unha sorpresa en forma de rosquillas Ancla agasallo do amigo Kico e un pipote de tinto para acompañar. Un final feliz para un bo ano de sendeirismo que agardamos se repita o ano que vén.

Aproveitamos para desexar unhas felices festas e un ano 2025 cheo de saúde e felicidade.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Pena Corneira (Ourense)

 

Ruta da Broa (A Merca)

 

Nós temos por costume facer unha ruta propia de outono no mes de novembro. Ultimamente adoitamos achegarnos polas terras de Ourense para facela e este ano non ía ser menos. Así que decidimos desprazarnos ata a comarca de Celanova, máis concretamente ós montes de A Merca para facer a chamada Ruta da Broa. 

O día presentábase de auténtico outono, gris e con algunha chuvieira pero con boa temperatura para camiñar. O camiño non defraudou, estaba precioso, con bonitos sendeiros, camiños fondos ou corredoiras ben alfombradas de follas secas de castiñeiros e carballos que agochan as últimas castañas do ano.

A ruta atravesa pequenas aldeas como Fontao, Covas do Río, Entrambosríos, Olás, Oxén... Tamén pasamos pola bonita aldea abandonada de Ponte Ermida, precioso exemplo de arquitectura tradicional totalmente esquecida.

Durante un bo rato camiñamos ó pé do río Arnoia pasando pola chamada Poza do Cholas.

Non tardamos en pasar pola zona de Airiña da Leira onde se atopa un “bambán con vistas”.

Unha boa parte do percorrido coincide co trazado do “Camiño Real” que empregaban os antigos zapateiros de Vilanova dos Infantes para mercar o coiro nas fábricas de curtidos de Allariz.

Ó remate da ruta achegámonos ata A Merca para visitar o conxunto de hórreos, o máis numeroso de Galicia. Lástima que neste momento están cos labores de arranxos e non é recomendable a visita. Si que é chamativa a exposición de fotografías de Manuel Outumuro titulada “Mulleres doutros mundos” e que están expostas en distintos soportes da vila.

O remate non puido ser mellor, xa que nos achegamos ata o Mesón do Labrego onde a organización nos tiña reservada unha tapiña de callos para acompañar a cervexa. Perfecto final para unha andaina típica de outono.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Ruta da Broa (A Merca-Ourense)