Couto Mixto - Lobios

 

Trilho do megalitismo - Castro Laboreiro

 

O Souto do Vello segue fiel ós seus costumes e por iso neste primaveral mes de abril fixemos a habitual visita ó noso Santuario do Bacalhau.

Esta mañá de domingo dirixímonos cara a Castro Laboreiro para facer unha pequena ruta pola Serra do Gerés, pura natureza chea de fervenzas, miradoiros, penedos, núcleos megalíticos e outras marabillas que conforman este parque natural digno de conservar.

Tal como indicaba o cartaz publicado neste blog, iniciamos o percorrido na branda de Outeiro para pasar pola branda de Rodeiro. Continuamos o camiño cara o Planalto de Castro Laboreiro pasando por varios núcleos megalíticos parándonos a observar algunhas das mámoas que atopamos.

Continuamos pegados á fronteira coa Galiza onde atopamos o núcleo megalítico do Alto da Portela de Pau.

Camiñando por unhas boas pistas de montaña cun ollo posto nas ameazantes nubes negras que viñan do sur chegamos ó punto de partida sen necesidade de sacar o chuvasqueiro. Alí nos agardaba Rubén que nos achegou ata o restaurante Miracastro para gozar do habitual menú cos fumeiros, bacalhau e cabrito ben regados. Moitas grazas a todo o persoal do restaurante pola acollida.

Despois do xantar e antes da actuación estelar dos Soutiños, fixeron entrega de diversos agasallos a varias persoas que dun xeito ou doutro se encargan de organizar e dinamizar as saídas mensuais, en especial Bacelos que dedica horas para que todo saia o mellor posible.

Temos que agradecer a colaboración de todos os asistentes durante todo o ano, salientando o traballo de Ángeles que elaborou uns libros preciosos coas fotos da saída que fixemos a Riaño. Moitas grazas de parte de todos os agasallados.

Rematada a actuación dos Soutiños, Rubén tróuxonos ata Vigo pensando xa na seguinte saída que será a fin de semana do 10 e 11 de maio que visitaremos e coñeceremos a historia do Couto Mixto.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Trilho do megalitismo

 

Polas terras de Pantón (Frontón)

 

Por fin puidemos facer realidade o desexo de realizar esta ruta polas terras de Pantón, en concreto pola localidade de Frontón de onde é orixinaria a nosa compañeira Josefa. Despois de darnos a benvida agasallándonos cun cafeliño e mais unhas roscas da confitería Ancla, Josefa, moi emocionada tamén pola presenza das súas fillas e irmá, fixo de guía polas ruelas de Frontón amosándonos a súa casa, a vella escola onde asisitiu, e como non os preciosos miradoiros da

ruta. Un dos primeiros que visitamos foi o de Pena Pombeira, o lugar máis alto do concello de Ferreira de Pantón, a 707 m de altitude, contemplando dende alí o final do curso do río Sil antes de deitar as súas augas no Miño. Máis tarde chegamos ó miradoiro da Cruz, que como o nome indica está coroado por unha grande cruz dende a que se pode contemplar unha fermosa paisaxe salientando a igrexa de San Vicente de Pombeiro. Esta xoia do románico do século XII foi a seguinte parada da nosa ruta.

Como é habitual en moitas outras igrexas da zona, San Vicente de Pombeiro formou parte, alá polo século X, dun mosteiro do que hoxe non quedan máis que algunhas pegadas. A igrexa foi construída entre os séculos XII e XIII, aínda que en etapas posteriores sufriu diversas reformas. É de planta basilical, con tres naves e outras tantas ábsidas semicirculares. A particular entrada principal está disposta entre dous contrafortes.

Continuando por un bonito sendeiro chegamos ata os sartegos antropomórficos de O Preguntoiro. Trátase de catro tumbas escavadas na rocha. Unha delas está sen rematar, hai outras dúas perfectamente visibles e outra medio agachada xa que conserva a lousa orixinal que a tapaba. As tumbas están orientadas de leste a oeste polo que se confirma que se trata dun soterramento cristián. Polo tipo de tumbas fai pensar que son de época medieval, séculos X ou XI. Aínda que hai algunha teoría que as localiza no período cristián da época sueva.

Xa despois desta visita continuamos sendeiro pasando pola aldea abandonada de Penaveada para chegar ata San Cosmede.

Como remate desta preciosa e emocionante ruta puidemos degustar as ricas rosquillas Ancla agasallo do noso amigo Kico.

Moitas grazas a todos e todas. Xa estamos agardando que chegue o vindeiro 6 de abril para encamiñar os nosos pasos cara ó noso santuario do bacalhau.

Para ver as fotos fai clic aquí. 

Por terras de Pantón (Lugo)

 

Pinzás

 No mes de febreiro temos por costume facer unha pequena ruta e rematar cun cocido como é debido. Este ano volvemos a un lugar coñecido como é o restaurante Florentiña en Pinzás.

Chegamos co autobús nunha mañá gris con brétema e ameazando chuvia, chuvia que, aínda que non copiosa non deixou de molestar durante toda a mañá. Dende logo o día non era o axeitado para gozar dunha paisaxe ben bonita pero si que se prestaba para o remate que nos agardaba.

Comezamos a camiñada en Pinzás, na Serra da Groba e dirixímonos cara á Alpuxarra e o Curro. Como non podía ser menos, saudaron o noso paso algunhas vacas que pacían tranquilamente a pesar do mal tempo.

Cun descenso prolongado fomos cara a Fervenza do río Pequeno, un pequeno regato como o propio nome indica que deita as súas augas no río Miñor. Nun determinado lugar forma unha pequena fervenza nun recuncho con moito encanto. Lástima que non puidemos gozar dela como é debido.

Continuando a marcha pasamos pola aldea da Portavedra e arrodeamos o Chan do Cereixo. Aquí atópase un xacemento arqueolóxico datado no Pleistoceno. Está localizado entre as concas do río Miño e do río Miñor e foi ocupado en diversas ocasións por diferentes comunidades de humanos ó longo de centos de miles de anos.

Baixo os paraugas chegamos de novo á Casa Florentiña onde puidemos cambiar as roupas un pouco molladas e pasar ó comedor para degustar unha reconfortante sopa e mais as talladas que viñeron a continuación acompañadas de boas patacas e verzas ben ricas.

E para rematar a xornada, fantástica actuación dos Soutiños ó completo que fixeron as ledicias dos bailaríns e non bailaríns.

 

Temos que rematar esta crónica lamentando o falecemento do pai de Suso Montero (Vitrasa) e da nai de Suso de Matamá. Dende O Souto do Vello enviamos as nosas máis sinceras condolencias e unha forte aperta que axude a soportar estes dolorosos momentos.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Pinzás (Chan do Cereixo-Fervenza do río Pequeño)