Nota informativa

Benquerid@s sendeiristas, agardamos que este maldito virus non entrase nas vosas casas, onde debemos quedar para colaborar na súa derrota.
Dadas as últimas noticias parece que vai ser difícil reanudar as actividades de grupo a medio prazo, polo que non sabemos se poderemos rematar a tempada con algunha saída.
De todos os xeitos non perdemos a ilusión de  poder convocarvos aínda que sexa para rematala.
De momento seguide nas vosas casas, sen esquecernos de facer exercicio para estar

preparad@s en canto as autoridades nos permitan saír.
Estade atent@s e recibide unha forte aperta.

Castro Laboreiro 20

Van alá sete anos cando o Souto do Vello foi ata o Santuario da senhora de Numão na freguesía de Castro Laboreiro, para recibir as bendicións do bandoleiro Tomás das Quingostras, antes de render homenaxe no Santuario do Bacalhau. Sete anos despois, no 2020, volvemos ó mesmo lugar para renovar os votos os que xa estiveramos, e para recibilos os que non tiveran a sorte de telos.

A pesar de que o tempo non foi o máis axeitado para poder gozar das bonitas paisaxes graníticas da zona (néboa e choiva durante todo o percorrido), fixemos unha pateada moi gratificante.

Saíndo da aldea de Curveira, pronto comezamos a subida ata o Bico do Patelo,

que puidemos apreciar case xa na cima. Pouco máis adiante adiviñamos a grande Pena de Anamão e continuamos ata o Santuario da Senhora do Numão. Ali, con moita emoción, recibimos as bendicións do noso chamán enviado polo bandoleiro Tomás.

Isto deunos forza (ademais do bocadillo que acabamos de comer) para continuar a marcha polos carreiros-canles polos que baixaba grande cantidade de auga. Pasamos pola localidade de Calnheiras e cruzando a ponte de Varziela collemos o tramo final ata o centro de Castro Laboreiro.

Despois de cambiar a roupa un pouco mollada pasamos ó comedor do Restaurante Miracastro, o noso segundo santuario do día, para cumprir co rito anual.

Dáse a casualidade que con este son 15 anos que levamos vindo a degustar as ricas viandas que nos ofrecen, polo que acordamos facerlle unha homenaxe de agradecemento, tanto a Fernando como a Rosa, patrón e cociñeira do Miracastro, coa entrega dunha foto do grupo e mais un ramo de flores. Unha homenaxe máis que merecida polo trato recibido durante estes 15 anos.

Tamén aproveitamos a reunión para agasallar a algunhas persoas polos esforzos en preparar as rutas das que despois podemos gozar, en especial a José Bacelos. Así como a Kico, de Confitería Ancla e ó grupo de músicos “Os Soutiños” que nos fan gozar nas sobremesas.

En nome de todos os agasallados quero enviar as máis expresivas grazas a todas as persoas que forman o marabilloso grupo de andaríns do Souto do Vello.

E, como non, para rematar a festa, non podía faltar a actuación dos Soutiños acompañados do grupo de baile espontáneo, e acabar así unha preciosa xornada, non no climatolóxico, pero si no de relacións persoais.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Travesía por Anamão (Gerês)

Caldas Barosa

A organización do Souto do Vello pensou que, despois das últimas chuvias caídas na Nosa Terra, debía levarnos a algunha das preciosas fervenzas que temos nos arredores. Así que collemos o autobús para dirixirnos á veciña Caldas de Reis e facer o percorrido polos ríos Umia e Barosa.

Dende o centro da vila comezamos río arriba pola marxe esquerda contemplado a paisaxe pero sen descoidarnos porque o chan estaba bastante esvaradío.  Chegamos ó primeiro gran espectáculo do día, que é a fervenza de Segade. Aí xa puidemos comprobar que efectivamente viña grande cantidade de auga.

Neste lugar tamén se atopan os restos dunha antiga fábrica de luz, que data do ano 1900 e que serviu para iluminar toda a comarca durante 20 anos.

Seguimos por un sendeiro ata a ponte de Segade. Unha ponte romana reconstruída no século XVIII. Baixando por unhas escaleiras ó pé da ponte pódese ver outro pequeno salto de auga.

Cruzamos a ponte e o camiño vai pasando por distintas aldeas, bosques diversos e ata contemplamos o encoro do río Umia. Así, pouco a pouco e respectándonos a chuvia, fomos chegando ata o río Barosa.  Collemos o sendeiro tamén pola marxe esquerda ata chegar á zona dos muíños e fervenza, coñecido como “Parque da Natureza do Río Barosa”, lugar de visita obrigada para todos os que fan o Camiño Portugués.

Despois do refrixerio, que algúns tomaron acompañados dunhas raioliñas de tímido sol, emprendemos a volta ó punto de inicio polo sendeiro dos peregrinos.

Chegando a Caldas non perdemos a ocasión para lavarnos na Fonte da Burga e coñecer a ponte de Bermaña.

Unha vez rematado o percorrido houbo tempo para unha cervexiña antes de volver a Vigo.

Quedamos convocados para a próxima, que terá novamente a obrigada visita ó noso Santuario do Bacallao.

Para ver as fotos fai clic aquí. 

Río Barosa e muíños (Caldas de Reis)

Sendeiro das Greas (Puxeiros - Redondela)

Era alá polo 11 de xaneiro do 2015 cando comezabamos un proxecto que consistía en percorrer o Sendeiro das Greas saíndo de Soutomaior para chegar a Baiona e volta ó punto de partida. Pois cinco anos e un día despois quedamos para percorrer  a penúltima etapa dende Peinador ata Redondela. Trátase dunha etapa moi interesante porque imos pasar por unha das necrópoles máis importante de Galicia da época do Neolítico onde se atopan nada  menos que unhas 60 mámoas, 7 zonas catalogadas con peróglifos e un castro, trátase do monte Penide ou monte Mirallo.

Iniciamos esta xeira en Puxeiros, na rotonda dos bois, para acceder ó parque forestal de Becerreira, onde se celebra a Romaría do Pan de Millo. Seguindo o camiño pasamos polo Ifevi e polo Aeroporto de Peinador para cruzar o campo de golf. Aí puidemos contemplar a lagoa de Mol e os seus regatos que son o nacemento do noso querido e maltratado río Lagares. Ó saír do campo de golf comezamos unha pequena subidiña ata o parque forestal do Bandeira no Carballal e con outra subida chegamos ata o Vixiador. Protexidos polas raioliñas de sol tomamos as 11. Continuamos a marcha cara a Mámoa do Rei, monte Penide, merendeiro e miradoiro da Poza da Lagoa cos seus petróglifos para baixar ata o miradoiro da banco de Cedeira. Aí, e grazas o bo tempo, puidemos contemplar a beleza da nosa ría, dende as Cíes ata Arcade, coa regalía da ponte de Rande e a illa de San Simón entre outras.

Volvemos á Senda das Greas para coller cara ó Castro de Negros onde xantamos e escoitamos as bonitas lendas da moura-serpe, ademais de buscar as camas da Moura (esnaquizada cando colocaron a torres de alta tensión) e a cama dos Nenos. O que non atopamos foi o río subterráneo que disque chega ata a illa de San Simón.

Dende o castro baixamos ata a estrada que vai de Redondela a Porriño para rematar a etapa de hoxe e que será o punto de partida para a última que nos levará a Soutomaior e pechar así o sendeiro das Greas.

Para ver máis fotos fai clic aquí. 

Sendeiro das Greas (Peinador-Redondela)