Ruta por Lamas de Mouro (Portugal)

 

Circular por Coles (Ourense)

 

O pasado domingo fixemos a primeira andaina primaveral do ano aínda que ameazada con frío invernal. Non foi para tanto, a verdade é que puidemos gozar dun día espléndido de sol cun pouquiño de norte.

Desprazámonos ata o concello ourensán de Coles, máis concretamente á súa capital, a Vilarchao. Alí, xusto fronte á Casa do Concello comezou a ruta que discorrería polas distintas parroquias do Concello como Figueiredo, Mira de Cima, Quintás, O Fontaíño, Barra de Miño, Sobrado...etc.

A ruta é moi variada e preciosa porque, ademais de pasar por todas estas localidades apreciando a arquitectura popular, tamén pasa por algún bosque autóctono como é a impresionante carballeira que atopamos enseguida ou todo o tramo que compartimos co río Miño, á altura do encoro de Velle, a senda ambiental de Ribela ou os muíños que traballaron coas augas do regato Lusín.

Parte do camiño vai por preciosas corredoiras entre muros de pedra, como o chamado “Camiño dos Mortos”.

Aproveitamos as mesas que hai no embarcadoiro de Ribela para repoñer forzas e coller con ganas a pequena subida que nos agardaba antes de chegar de novo a Vilarchao.

Despois de refrescarnos cunhas saborosas cervexiñas collemos o autobús de volta cara a Vigo.

Botamos de menos a algúns compañeiros e compañeiras que por distintos motivos non puideron acompañarnos. Enviamos unha mensaxe de ánimo a aqueles que tiveran algún problemiña de saúde para que melloren e nos poidan acompañar na seguinte saída, o vindeiro 8 de maio, onde peregrinaremos ó noso Santuario do Bacalhau.

Para ver máis fotos fai clic aquí.

Circular de Coles (Ourense)

 

Río Ribadil (Cerecente)

 

Para o compromiso anual do cocido eliximos as terras de Crecente, xa que a ruta polo río Ribadil sae, e chega, do restaurante O Palancas, onde nos espera un bo remate. O río Ribadil é un afluente do Miño que percorre as terras de Crecente. O primeiro que atopamos é a praia fluvial de Mandelos. O sendeiro, a carón do río, chega ata a ponte de Noceifas onde demos a volta para ir pola outra marxe atopando muíños, pontes derruídas, pozas, pequenas fervenzas e unha abunddnte vexetación de ribeira.

Unha vez abandoado o río dirixímonos cara a ermida dos Aflixidos, onde a principios de xullo se celebra unha importante romaría. Tamén pasamos por unha fonte e dous cruceiros, un deles chantado nunha gran rocha.

Seguindo o camiño chegamos ata o centro de Crecente pasando pola igrexa de San Pedro e unha antiga colexiata que din que foi construída sobre un antigo mosteiro templario alá polo ano 1313.

Volvemos de novo ó río para gozar da parte máis bonita, o chamado Pozo do Inferno, unha caudalosa e ruidosa fervenza. Despois de varios disparos de cámaras, pasamos por uns viñedos que nos levaron ata o punto de partida.

Alí esperaba o bus para poder cambiarnos de roupa e entrar guapos e lucido ó restaurante para degustar un espectacular cocido, como o demostran as fotografías. Xa é costume que os Soutiños nos deleiten cun miniconcerto paara que os bailaríns poidan baixar algo do fozante do cocido. Temos que salientar a participación dun novo gaiteiro.

A ruta foi moi bonita e agradable, pero o mellor estivo despois dela xa que puidemos compartir as viandas con vellos amigos e amigas que por unhas cousas ou outras deixaron de vir con nós. Foi un reencontro moi agradable. Queremos enviar unha aperta a todo eles. Tamén agradecer a Carmen polo rico roscón e exquisito licor café con que nos agasallou.

Como remate da crónica, queremos agradecer unha vez máis os agasallos que recibimos, aínda que debemos lembrar que o grupo somos todos...ese é un bo agasallo.

Nota importante: A vindeira saída será o día 3 de abril ás 8,30 h. Estamos estudando varias opcións e por iso non se anunciou o destino. Ademais reservade o vindeiro 8 de maio xa que nos toca visita ó noso santuario do bacalhau. Estade atentos e atentas.

Para ver as fotos fai clic aquí

Río Ribadil - Pozo do Inferno (Crecente)

 

Ruta de O Peilán – Mosteiro de Oseira

 

Neste primeiro día onde parece que chega o “inverno” e que parece que imos recuperando algúns dos membros do grupo que non nos acompañaron nas últimas saídas, subimos ó autobús para dirixirnos ata Arenteiro de Piñor. Alí comeza unha bonita ruta, “O sendeiro ecolóxico de Peilán”. Nós faremos parte dela. En lugar de volver ó punto de partida, continuaremos por outro sendeiro para ir ata o Mosteiro de Oseira.

A ruta comeza ó pé do Santuario da Virxe das Neves, seguindo o sendeiro marcado, pasamos por camiños empedrados, corredoiras ben alfombradas...e pronto atopamos o río Arenteiro que nos acompañou

longo tempo permitíndonos gozar de levadas e pequenas fervenzas, así como muíños, algúns ben reconstruídos. Tamén pasamos pola área do Pozo da Area e a fervenza do río Peilán.

O camiño atravesa por algunhas  poboacións como  Albarona, A Veiga de Abaixo, Barrán, San Martiño...

Deixamos a ruta do Peilán e collemos o río Oseira para ir cara ó Mosteiro. Chegamos no peor momento do día, cando máis chovía. Buscando acubillos para poder cambiarnos de roupa e comer o bocata, chegounos a hora da visita.

Na entrada esperounos Yolanda, que fixo de fantástica guía e ata de fotógrafa. Grazas Yolanda.

A visita ó mosteiro é espectacular, moi recomendable. 

Aquí queda o enlace á páxina web por se queredes saber máis.  https://mosteirodeoseira.org/web/

Para ver as fotos fai clic aquí

Ruta de O Peilán- Mosteiro de Oseira