Ruta pola Franqueira e montes da Paranta.

 

Segunda saída do ano e primeira con remate festeiro. Tocaba saída con cocido e decidimos achegarnos ata o santuario da Franqueira, no concello da Cañiza, para facer unha pequena pero preciosa ruta e rematar na tapería Eido do Monte no barrio de Cebreiro, onde demos boa conta dun exquisito e abundante cocido.

Comezamos a andar ó pé da parroquia da Nosa Señora da Franqueira, unha igrexa do século XIII con portada gótica con reminiscencias románicas. De aí comezamos unha prolongada subida, pasando polo Curro da Paradanta, ata chegar ó Alto do Chan do Rei, xusto no medio do parque eólico inzado de grandes aeroxeradores.

Dende estes montes da Paradanta nos días limpos pódese ver a Ría de Vigo, as vilas de Ponteareas, A Cañiza,...a Serra do Galiñeiro e mais a do Galleiro. Tamén albiscamos a Serra do Xeres. Hoxe puidemos gozar destas vistas a medias, ás veces si e outras atopamos algunha brétema que nos impediu ver por completo esas paisaxes.

A continuación chegamos ata o Coto da Vella – Chan do Marco a 935 m de altitude. Detrás está a cova onde se atopa a imaxe da Virxe da Franqueira onde di a tradición que no século VII se ocultou a imaxe no monte, polos perigos dos Sarracenos, e posteriormente unha veciña do lugar apacentando o gando atopouna.

Seguimos a ruta pasando polos miradoiros e chegamos ata o Neveiro dos Frades, unha construción do século XVI-XVII onde se acumulaba a neve para logo ser transportada con fins terapéuticos, de refrixeración e de conservación de alimentos.

De aí continuamos ata a Cruz da Paradanta onde remata o Viacrucis que nós fixemos ó revés. Unha baixada en zigzag de case dous quilómetros para chegar a un camiño que nos levou ata o punto de partida.

Con moita ilusión e algo de fame, chegamos ó restaurante e con “grande esforzo” fomos picando un anaco de fociño, outro de costela, un máis de chourizo...e unhas verzas que estaban boísimas. Un cocido completiño e moi saboroso, no punto de desalgado e cocción correcto. Segundo algunhas opinións, un dos mellores cocidos que levamos comido, aparte do da casa de cadaquén. ´

E como é preceptivo, logo chegou a festa cos Soutiños ó completo, incluída a nova tamborileira. Un bo rato de baile e canto para rematar un día precioso, aínda que un pouco fresco.

Quedamos xa convocados para o vindeiro 12 de marzo e a seguir camiñando.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Ruta pola Franqueira-Montes d'A Paradanta

 

Pozas de Loureza e Alto da Pedrada

 

Dámoslle a benvida ó novo 2023 cunha saída polo Baixo Miño, máis concretamente en Loureza, unha parroquia do municipio de Oia.

Por aquí baixa o río Tamuxe que nace na Serra da Grova. As súas augas proporcionan unha serie de rápidos, fervenzas e pozas, que grazas ás chuvias dos últimos días forman un espectáculo marabilloso.

Comezamos a ruta ó pé do bar El Puente, en Loureza, dando un paseo pola localidade. Logo comezamos unha tendida subida cara a serra do Argallo aproveitando un cortalumes onde os e as sendeiristas amosaron o bo estado de forma que conservan a pesar dos excesos nas últimas festas. Chegamos ó alto da Pedrada desde onde gozamos dunhas preciosas vistas do Galiñeiro e do Val Miñor, así como por outra banda dos vales do Miño e o Rosal e mais da serra da Grova.

Seguidamente comezamos o descenso en busca do río Tamuxe. Pasamos por unas grandes plantacións de kiwis antes de chegar á Área Recreativa do Pozo do Arco e gozar do

espectáculo da auga nos saltos e canóns que forma o río. Cruzamos pola ponte de madeira para chegar á outra beira onde se atopa a zona recreativa e alí aproveitamos para comer. Despois continuamos a baixada á beira do río escoitando o son das augas ata chegar ó segundo punto de interese que son as pozas de Loureza. Neste momento están espectaculares. Seguimos o descenso aproveitando unha canle e chegamos á estrada para ver as outras pozas, as da Bugalleira...outro espectáculo.

Xa só quedaba continuar polo sendeiro para regresar ó punto de partida. Alí nos agardaba unha fresquiña cervexa acompañada duns manises.

Volta a casa despois de gozar dun día fantástico e agardando xa que chegue a seguinte, sobre todo pensando que toca cocido.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Pozas de Loureza e Alto de Pedrada

 

Boas Festas!!!

 

Os andaríns do "Souto do Vello" deséxanvos unhas Felices Festas e un Próspero e Natural Aninovo,  para que se poidan ver cumpridos todos os vosos desexos comezando a carreira para outros 20 anos.

Como todos os anos, estamos convocados para baixar os excesos o 25 e mais o primeiro de ano. Ás 10 da mañá no aparcamento fronte ao colexio Josefa Alonso.

Ruta por Bueu-Cabo Udra-Aldán

 

As últimas chuvias e mais o abandono por parte de quen corresponda, fixeron que tivesemos que cambiar a ruta que estaba prevista (Senda dos Pescadores e Ruta da Moura por Arbo) por outra. Decidímonos pola ruta costeira que partindo do porto de Bueu chega a Aldán.

A saída fixémola dende o Porto de Bueu, e visitamos as praias de Beluso,Tuía, Mourisca, Cabo Udra, Ancoradouro, Lagos, Area de Bon,... Menduíña, Francón... sen esquecer a subida ó miradoiro en cabo Udra.

Tamén pasamos polo humidal de Escorregadoira. Unha pequena corrente de auga que forma un espacio húmido onde abundan os laureles e os choróns.

Xa chegando a Aldán pasamos polo Bosque Encantado ou Bosque Enfeitizado. Un terreo pertencente ó pazo Casa Torre de Aldán onde se atopa un acueduto medieval coñecido como Arco da Condesa. O río Orxás rega o bosque onde abundan árbores centenarias. Dentro do bosque atópase a fachada dun pequeno castelo construído nos anos 60 para descanso dos condes de Aldán, aínda que nunca se rematou.

Ó chegar ó porto de Aldán, agardábannos unhas exquisitas rosquillas de Ancla, agasallo de Kico, que foron regadas cun tinto agasallo do amigo Manolo que celebraba o seu xxx aniversario. Parabéns!!

Con esta andaina rematamos o ano 22, ano do noso 20º aniversario.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Ruta por Bueu-Cabo Udra - Aldán