1ª da tempada: Fragas e corgas do Gorgua (Padrenda)

Nova tempada 2018-19

Andaríns e andarinas do Souto do Vello!!

Atención que logo vai comezar a 17ª tempada, case nada!!!
Comezaremos o vindeiro 16 de setembro, ide reservando a data. Atentos ao cartel!!
Mentres tanto podedes seguir adestrando para chegar preparados á primeira andaina.
Saúdos e forza!

Sta. Uxía - Aguiño

Rematamos unha tempada máis e, como non, tiña que ser con festa rachada. A organización preparounos unha fin de festa espectacular no lugar de Chazo en Cabo de Cruz (Boiro) pero antes había que cumprir co “preceuto” e facer unha pequena camiñada. Para iso levounos ata Sta. Uxía de Riveira. Dende o porto comezamos un paseo pola beira do mar ata a praia do Vilar, pasando por todas as pequenas praíñas que atopamos polo camiño, sen deixar de ver á nosa esquerda a illa de Sálvora e de fronte Corrubedo. Chegamos a Aguiño entrando pola súa impresionante praia e pasando logo ó pé dos restaurantes que preparan o mellor polbo do mundo (con permiso do Carballiño). 

Pasada a bonita vila de Aguiño atopámonos cos restos do porto fenicio da Covasa, que máis tarde sería restaurado polos cataláns para descarga da salazón dunha fábrica que tiñan na illa de Sálvora. Despois desta xoia vimos o lavadoiro da Penisqueira, curioso lavadoiro preto do mar aproveitando unha das poucas minas de auga doce que había pola zona. Seguimos por Punta Couso, un lugar moi bonito, para chegar á praia do Vilar

pasando por un lugar rico en restos castrexos como o de Castro Porto de Abaixo. Pegados á lagoa de Vixán chegamos ó aparcadoiro da praia do Vilar que é o principal areal do parque dunar de Corrubedo. Formada polas praias que están unidas como Anguieiro, O Vilar, A Lagoa, Río do Mar e a Ladeira, teñen unha lonxitude de 5 km. Saíndo da praia pasamos polo Centro de interpretación do complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixan e dirixímonos á aldea do Castro para acceder ó Parque periurbano de San Roque, onde finalizamos a andaina deixándonos engaiolar polas fermosas vistas que hai dende o miradoiro.

Cos pés pedindo uns minutos de descanso e o estómago acusando a fame sabendo o que nos esperaba,  collemos o autobús e en media hora estabamos no Chazo, onde unha cuadrilla de valentes e desinteresados membros do grupo nos tiñan preparado mesa e mantel para degustar unha suculenta mexilloada, agasallo do amigo Óscar, e o mellor churrasco do mundo preparado por Ubaldo. Nin que dicir ten que para sobremesa tiñamos as familiares rosquillas e roscón de Ancla, agasallo do compañeiro Kico. Todo isto regado con Amandi e Barrantes a escoller. O que diciamos ó principo...unha festa rachada; xa que a continuación Os Soutiños, acompañados doutros excepcionais músicos, amenizaron a sobremesa ata a hora de marchar. Algúns non deixaron de dar un refrescante baño nas bonitas praias da Retorta e da Ladeira.

Queremos agradecer a todas aquelas persoas que colaboraron (poñendo mesas, lavando leitugas, cocendo mexillóns...) e como non, tanto a Óscar e Kico polos mexillóns e rosquillas achegadas.

Botáronse de menos algúns dos habituais e esperamos que pronto poidan estar con nós. Agora a descansar, a tomar o sol e non deixar de adestrar para a primeira andaina que xa está a preparar a organización. Bo verán!

Para ver as fotos fai clic aquí.

Sta. Uxía - Aguiño (fin de tempada)

Camiño do mar 1 (Ribadeo -Foz)

Segundo informacións recollidas de varias fontes, o Camiño do Norte ou Camiño da Costa que leva os peregrinos a Santiago, percorre a costa cantábrica ata Ribadeo e logo continúa polo interior. Algúns historiadores descubriron que este Camiño tiña outra variante. Desde Ribadeo e continuando pola costa, chegaba ata Santo Andrés de Teixido e logo baixaba ata Ferrol para continuar polo Camiño Inglés. Esta variante é a que chaman “Camiño do Mar”.

O Souto do Vello, despois de facer o Camiño dos Faros, pretende completar a costa galega polo que aproveita esta ruta para continuar co seu obxectivo.

Así que na fin de semana do 19 e 20 de maio comezamos este segundo asalto facendo as dúas primeiras etapas, dende Ribadeo ata Cangas de Foz.

Esta ruta vainos levando por camiños preto do mar descubríndonos marabillosas paisaxes con grandes e bonitas praias de augas transparentes, acantilados, formas rochosas caprichosas, espazos naturais de grande valor medioambiental, aldeas e portos pesqueiros de grande tradición, patrimonio histórico, etc.

Entre outros lugares de interese cabe salientar Ribadeo, coas súas “casonas indianas”, a Torre dos Moreno, o mercado de abastos...Pasamos pola Illa Pancha, o porto de Rinlo, praias coma as dos Xuncos, dos Castros, e a máis espectacular das Catedrais. Antes de chegar a Foz pasamos pola gran praia de Barreiros.

Rematada a primeira etapa, collemos o autobús para facer unha visita á Basílica de San Martiño de Mondoñedo, considerada como a catedral máis antiga de España. Pola súa riqueza arquitectónica, escultórica e pictórica foi declarada Ben de Interese Cultural no 1931. Despois de escoitar  unha charla moi interesante collemos o autobús para achegarnos ata Ribadeo e aloxarnos no hotel Voar. Cea e a descansar para afrontar a segunda etapa.

O domingo saímos de Foz para chegar ata Cangas de Foz. A paisaxe é moi parecida á do día anterior, salientando a praia da Pampillosa, o castro de Fazouro. É moi chamativo o número de restos castrexos que hai ó longo desta costa, para chegar ata a igrexa parroquial de Cangas onde se atopa unha moreira negra que figura no rexistro de árbores senlleiras e Galicia. Á sombra desta moreira tomamos un refrixerio para despois coller o autobús e volver a Vigo satisfeitos. O comezo deste camiño déixanos un bo sabor de boca desexando continuar coa teima de percorrer a nosa costa. 

Pero para bo sabor de boca o que nos deixou unha amiga de Bacelos que tivo o gran detalle de agasallarnos cunha caixa de bombóns que nos repartiron no autobús. Dende aquí queremos enviar unha forte aperta de parte dos andaríns do Souto do Vello.

Para ver máis fotos fai clic aquí.

Camiño do mar (I) Ribadeo - Foz

Ruta dos Bosques Máxicos (Castro Caldelas)

Por fin parece que vén a primavera…pero un pouco atrasada. A organización do Souto do Vello preparounos unha  preciosa ruta polos bosques do concello de Castro Caldelas en Ourense para apreciar as cores dos verdes primeirizos de carballos e castiñeiros entre outros, pero chegamos cedo, aínda continúan co traxe de inverno. Salváronnos algunhas cerdeiras que atopamos polo camiño que estaban a rebentar de brancas flores facendo competencia ás do Bierzo ou ás do “Valle del Jerte”.

Con todo a ruta non decepcionou porque se trata dun sendeiro que pasa por soutos, carballeiras, aldeas, ríos, antigos mosteiros, igrexas... que conforman o que chaman “Ruta dos Bosques Máxicos de Castro Caldelas”.

Ten forma de oito con dous bucles, un de 16 km e outro de 5. Saímos da Praza do Prado de Castro Caldelas para facer a parte máis longa. O primeiro que atopamos cando nos metemos no monte, é o impresionante Souto de Poboeiros, precioso bosque de centenarias árbores autóctonas, castiñeiros e carballos basicamente. Pasamos pola igrexa de Santa Tegra de Abeleda que data do século XVIII. No seu interior ten unha imaxe da Virxe da Luz á que honran en agosto cunha gran romaría onde fan a Danza das Cocas, de orixe ancestral, na que oito Danzantes e unha parella de xigantes, as Cocas, bailan ó son das gaitas (coma nós cos Soutiños). Logo pasamos por un monumento medieval relevante como é o mosterio de San Paio de Abeleda, un dos máis importantes da Ribeira Sacra no seu tempo. Tamén cabe salientar o paso polas aldeíñas como Poboeiros, Soutelo e O Couto. Despois do mosteiro demos volta cara a vila subindo de novo polo Souto de Poboeiros pero por outro sendeiro. Ó pé desta fermosa vila como é Castro Caldelas demos conta das viandas que levabamos preparadas para coller forza e afrontar o segundo bucle, xa máis curto pero non menos fermoso.

A maior parte do camiño vai pola ribeira do río Edo, cos seus muíños e pontellas,  chegando ata o mosteiro de San Xoán de Camba. Na súa igrexa apareceron moedas de Constantino O Grande (Século IV).

Nun instantiño chegamos a Castro Caldelas, remate da ruta, entrando polo alto da vila o que dá unha visión fantástica do castelo que a domina e que dá idea da importancia desta localidade no seu tempo.

E como non, tivemos tempo para repoñer forzas cunha birriña e facer algunha compra da famosa bica.

Para ver as fotos fai clic aquí.