Cariño - Cedeira (Costa Ártabra)

Fin de semana pola Costa Ártabra para continuar o proxecto que comezou alá polo mes de maio do 2018 en Ribadeo coa intención de chegar ata Ferrol despois de 275 km. Xa nos queda menos!

As dúas etapas que fixemos desta volta foron as de Cariño ata Santo André de Teixido e dende o santuario ata a bonita vila de Cedeira.

O sábado chegamos a Cariño cun tempo bastante bo que non presaxiaba o que nos agardaría despois. Comezamos a andaina rumbo ó Cabo Ortegal, un dos grandes puntos máis salientables do golfo Ártabro. Algúns consideran este punto como o límite que separa o océano Atlántico do mar Cantábrico. A paisaxe é extraordinaria, observando uns dos precipicios máis escarpados de toda a península. Fronte ó faro están os tres illotes coñecidos como “Os Tres Aguillóns” e máis alá a Punta de Estaca de Bares.

Dende aí comezamos unha lenta e prolongada ascensión pola Serra da Capelada, sempre acompañados de cabalos e vacas en liberdade.

O camiño está cheo de bonitos miradoiros, pero o que máis destaca é o chamado Vixía Herbeira ou Garita Herbeira que acada a cota máis alta con 615 metros sobre o mar.

Cando chegamos aí xa nos acompañaban a chuvia, o vento e a brétema que nos impediu gozar das fermosas vistas que hai dende o alto.

 Dende o alto xa só quedaban 5 km de descenso ata chegar ó santuario do Santo André de Teixido onde “vai de morto o que non foi de vivo”. Pouco paramos porque a climatoloxía non acompañaba.

Alí collemos o bus para achegarnos ata Ferrol onde nos aloxamos no hotel Silva. Por certo, un modesto hotel (ten só unha estrela) con boas instalacións e unha atención fantástica. Quedamos moi contentos.

O domingo ben cedo, e despois dun suculento almorzo, volvemos coller o autobús para achegarnos novamente ó santuario, que sería o inicio da nova etapa.

Despois da foto de rigor, saímos subindo en dirección ó miradoiro Chao do Monte, pero a chuvia non nos deixou gozar das vistas unha vez máis. Chuvia que pronto parou e deu paso a un día fantástico para poder gozar do restos dos miradoiros.

Con constantes subidas e baixadas polo medio dunha vexetación que se atopa nun momento espectacular con chorimas, margaridas, estraloques,...e todo tipo de flores propias da primavera, chegamos á altura do Faro de Punta Candieira, outro dos lugares espectaculares, xunto co miradoiro do mesmo nome.

Seguimos camiño ata Cedeira, atopándonos con algunha dificultade debido á mala práctica dos que se encargan das cortas no monte que deixan os camiños impracticables ó non recoller os restos das árbores que cortaron.

A media tarde chegamos ó porto de Cedeira baixando polos restos do castelo. Unha visita á vila e unha refrescante cervexa das diversas terrazas ó redor da Praza Bermella puxeron fin a unha agradable fin de semana. Xa só nos quedaban as dúas horas e media de autobús ata Vigo.

Contan as crónicas que o grupo “alternativo” tamén gozou dunha fantástica fin de semana cultural e gastronómica do cal nos alegramos moito.

Quedamos convocados para a fin de tempada o día 16 de xuño alá polas terras de Vila de Cruces. 

Para ver as fotos do sábado fai clic aquí.

Para ver as fotos do domingo fai clic aquí.

Cariño - Cedeira (Costa Ártabra)

 

Castro Laboreiro

 

Por fin chegou o día!! Xa andabamos ansiosos. É que tocaba a visita ó noso Santuario do Bacalhau e xa había gañas. Así que aproveitando este veranciño de abril subimos ata Castro Laboreiro con gran ilusión para facer un pequeno trilho de 14 km e así facer méritos para comer o bacalhau e mais o cabritinho.

Comezamos a ruta diante do restaurante Miracastro con destino ao castelo que está a 1010 m de altitude. Subimos pola cara Sur. No alto demos unhas voltas polas ruínas e comezamos a baixar de novo ata a aldea. Tomamos a ruta que nos levou ata a lagoa de Gontamil en

Barreiros por uns bonitos sendeiros e contemplando a preciosidade de cores que ten o monte neste momento. A paisaxe é espectacular. Continuamos baixando ata a ponte medieval de Assureira. Alí tomamos outro trilho que nos levará pola beira do río Laboreiro atravesando unha nova ponte metálica e serpenteando en pequena subida chegamos ó noso destino.

Alí coma todos os anos nos esperaba un fabuloso menú onde a estrela é o afamado bacalhau con broas.

Dende a organización queremos agradecer a todos e todas os agasallos entregados a aquelas persoas que neste momento non nos poden acompañar e as outras persoas que colaboran na preparación destas saídas, especialmente ó noso guía Bacelos. Debemos salientar o excelente traballo realizado pola compañeira Ángeles...é unha artista fantástica. Estamos moi orgullosos de pertencer a este grupo. Moitas grazas.

Lembrade que o vindeiro 25 e 26 de maio faremos a saída de fin de semana para continuar coas rutas do norte chegando ata o Santo Andrés de Teixido.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Castro Laboreiro (Bacalhau)

 

Monte Seixo - Porta do Alén

 

O pasado domingo 17 de marzo, fixemos unha ruta moi interesante chea de maxia, natureza e tradición, con dúas partes ben diferenciadas.

Achegámonos ata o concello de A Lama, na localidade de O Pelete para ascender ata o monte Seixo, en pleno corazón da Serra do Cando, que é un espazo natural dentro da Rede Natura 2000 e catalogado como LIC (lugar de interese comunitario). No alto non tivemos

moita sorte coas condicións meteorolóxicas, xa que a brétema impediunos gozar das vistas dende o miradoiro chamado Das Tres Rías. Puidemos adiviñar a ponte de Rande e mais a illa de Tambo... e pouco máis. Pero o que si fixemos foi atravesar a Porta do Alén. Trátase dun conxunto de rochas con formas caprichosas. Chámanlle a Porta do Alén ou Portalén porque semella unha porta, a porta do máis alá, a porta ó mundo dos mortos. Moi preto dela está o Marco do Vento, un maxestoso e monumental menhir de 3 metros de altura e que segundo a tradición é o punto onde conflúen as forzas do universo.

A partir de aí comezamos a segunda parte da ruta cunha baixada constante pasando pola aldea de Barcia do Seixo coas ruínas da Rectoral, a igrexa de Santa Ana e a Eira dos Vidas, recentemente rehabilitada, cos seus hórreos e un cabazo da época.

Pasamos por un muíño co tellado de pedra, pontellas, corredoiras con muros cubertos dun espectacular musgo e unha levada que nos levou ata a aldea da Saleta onde paramos a xantar.

Xa só nos quedaba chegar ata o río Verdugo, no lugar de Fírveda onde hai unha espectacular fervenza e volta ó Pelete.

De volta para Vigo fixemos unha pequena parada en Casa Florencio na praia fluvial de A Lama, onde nos atenderon tan ben coma sempre, para tomar unha refrescante cervexiña.

Remate dunha bonita xornada e convocatoria para o vindeiro 21 de abril no noso “Santuario do Bacalhau”.

Para ver as fotos fai clic aquí.

Monte Seixo -Porta do Alén

 

Ruta do Arenteiro ( O Carballiño )

 

As celebracións das eleccións á Xunta e do Día da Cacheira no Carballiño obrigáronnos a pospoñer a saída do mes de febreiro para o primeiro domingo de marzo. A razón era que queriamos rematar a andaina cun cocidiño no restaurante “Esclavo”.

E así foi. O domingo 3 de marzo saímos de Matamá en dirección ó Carballiño para facer unha pequena ruta sen medo a que a chuvia nos estragase a mañá.

Comezamos a camiñar polo paseo fluvial do río Arenteiro, xusto debaixo do Gran Balneario, ata a ponte medieval chamada Ponte da Veiga.

Continuamos a ruta por cómodos sendeiros atravesando bosques de carballos e castiñeiros ata chegar á ermida da Virxe da Saleta, despois de pasar pola localidade de Vilar. Nesta ermida celébrase unha gran romaría o día 19 de setembro.

A partir de aquí imos desdendendo pasando polas localidades de Enfesta e Godás do Río ata chegar de novo ó sendeiro do Arenteiro.

Esta pode ser a parte máis bonita da ruta, xa que fomos camiñando ó pé do río que baixaba bravo debido ás últimas chuvias ofrecéndonos un espectáculo impresionante. Con algunha dificultade chegamos ata o Muíño das Lousas, unha zona espectacular con represas, muíños e un museo que non puidemos visitar por estar pechado.

Seguimos polo paseo baixo unha incómoda chuvia ata o punto de partida onde o amigo Rubén nos tiña o autobús preparado para poder cambiar a roupa mollada.

No restaurante “Esclavo” xa nos agardaban as compoñentes do grupo alternativo que pasaron unha boa mañá paseando polas rúas da vila.

Alí demos conta dun bo cocido ben servido por amables camareiras que deu paso á actuación dos Soutiños...memorable coma sempre a pesar do bombeiro becario.

Volta a Matamá quedando emprazados para dentro de quince días, o 17 deste mes, para a saída de marzo.

Para ver as fotos fai clic aquí.