Ruta dos tres ríos e ribeira do Ulla

Lobios - Entrimo

 

Desta volta tocou unha fin de semana polas terras da Baixa Limia, así que alá nos fomos o sábado 25, cara a Lobios e Entrimo. Sobre as 10 da mañá chegamos a Portela do Homem para facer unha ruta que discorre por terreos do Parque Natural Serra do Xurés e BaixaLimia, remontando o curso do río Homen (afluente do Cávado) ata os cumes da serra onde se atopa a mina das Sombras. Trátase dunha ruta de gran interese xeolóxico, paisaxístico e biolóxico, con vistas espectaculares e unha gran variedade de formacións rochosas. Pronto atopamos a Cabaniña do Curro, un pequeño refuxio nas rochas con herba no teito, que servía para gardarse os vellos pastores das famosas cabuxas do Xurés. No percorrido podemos observar xestas, uces e carqueixas. Continuamos cara a mina das Sombras.  Son uns restos dunhas minas de wolframio, que se explotaron durante a segunda Guerra Mundial. Moita xente traballou alí en busca do prezado metal. Aínda se poden ver os restos das casetas utilizadas así como os raíles das vías, antigos carros e accesorios, maquinaria empregada na explotación das minas. Comemos á sombra e cos pés nas frescas augas do río Vilameá e logo dunha reconfortante sesta, comezamos a baixada por un espectacular sendeiro vixiando en todo momento as cristalinas augas ademais da vexetación de ribeira asociada o leito do río de Vilameá. Pasamos pola capela do Xurés e fixemos o viacrucis ao revés para chegar aos baños no río Caldo. O lugar é o idóneo para recuperarse do esforzo cun baño termal e algunha que outra cervexiña.

O aloxamento foi nos hoteis Entrimeña e Barcelona. Despois da ducha fomos cear á Entrimeña. Entre pratos, viños, cantos e demais tivo lugar a presentación do Cancioneiro do Souto do Vello coa colaboración do Çé, Judith e Breixo.

Ao día seguinte saímos de Entrimo ascendendo cara a serra de Queguas. Alá no alto podemos ver o monumento megalítico coñecido como "Casa da Moura", da época do Neolítico. Trátase dun monumento funerario composto por unhas grandes pedras fincadas no chan e cubertas por unha grande lousa horizontal e cuberta con terra. Dende alí temos unhas vistas da Serra de Queguas e das montañas graníticas da Serra do Leboreiro inmellorables.
Logo vén a baixada ata As Cortes da Carballeira. Gran parte da ruta transcorre por un camiño empedrado entre terreos onde se aprecian os sucos deixados polas rodas dos carros que tantas veces pasaron por alí. O nome non é estraño xa que os carballos que ten arredor son espectaculares. Pagou a pena só para comer o bocata ao pé dun carballo centenario e da capela da Ascensión. Continúa a impresionante baixada pola carballeira ata chegar á área recreativa do río Pacín. Xantar e repouso para afrontar o tramo final que nos levará ata Entrimo, principio e remate da nosa ruta. Estiramento, engraxes e rumbo a Vigo.

Non queremos acabar esta crónica sen recoñecer as xestións e o bo trato de Esperanza, do hotel e restaurante Entrimeña. Quedamos moi contentos e prometemos volver.

Aproveitamos tamén a ocasión para facer público os nosos parabéns a Alicia e Telmo pola chegada do novo membro da familia, Zaira. Que sexa benvida!

Para ver as fotos da fin de semana fai clic aquí.

Serra do Xurés Lobios-Entrimo

Pepiño Costas, na túa memoria

O grupo de sendeirismo O Souto do Vello quere sumarse á homenaxe que o Club Peña Trevinca de Vigo lle vai facer ao noso amigo Pepiño Costas o vindeiro domingo, 5 de outubro, con motivo do 1º cabodano do seu pasamento. Consistirá nunha andaina polo Galiñeiro, ese monte que el tanto quería e defendeu, e un acto no seu recordo no parque forestal de Zamáns. Segundo o programa que nos pasan, os horarios son so seguintes:
10,00 h: Inicio da Marcha na Ponte Vella da Pasaxe
13,30 h: Acto de homenaxe e xantar no parque forestal de Zamans
15,00 h: Reinicio da marcha
17,00 h: Remate andaina no lugar onde se iniciou
Para máis información visitade a páxina de Trevinca pinchando aquí.

AIROA "PARAÍSO NATURAL"

Os andaríns do Souto do Vello comezamos a 13ª tempada de andainas, o que non quere dicir que sexamos un ano máis “vellos” senón que temos un ano máis de experiencias. Ai!, quen volva a vista atrás e nos vexa naquela 1ª saída de setembro do 2002 decataríase de que non andabamos nin “patrás” e agora…andamos polo paraíso. Porque “paraíso natural” é o que aparece nos carteis do lugar por onde fomos este pasado domingo, 14 de setembro de 2014. “AIROA, PARAÍSO NATURAL”, e podedes estar seguros que o é (ben, non sei como será o paraíso pero se é parecido a este paga a pena facer méritos).

Airoa é un lugar da parroquia de A Laxe no concello de Fornelos de Montes, asentada nas abas da serra do Suído. Está atravesada por  varios ríos e regatos, destacando o río Parada e o seu afluente Valdohome, que van deitar as súas augas no río Oitavén.

Pola mañá percorremos a parte alta de Airoa comezando coa visita á capela do Castro. De alí fomos en busca das fervenzas, primeiro atopamos a chamada de “Coto Grande”, e un pouco máis arriba gozamos das vistas da de “Casariños”. Xa nos metemos por un camiño de monte para chegar ao foxo do lobo perfectamente conservado. Como estaba un día gris, chuvioso e rodeados da brétema, podiamos imaxinar como serían as escenas da persecución do pobre animal por entre os muros ata chegar ao foxo, cruel destino.

Preto de alí ascendemos ata o pico Bidueiros con 948 m. Depois de recoller a testemuña dunha amiga do club Peña Trevinca e deixar a nosa, e grazas a que o tempo foi mellorando, puidemos contemplar como as nubes se pousaban por riba das illas Cíes, entre outros lugares que se poden divisar desde alí. Comezamos o descenso para volver a Airoa contemplando unha espléndida panorámica coas características formacións de  fincas e lameiros, delimitados por muros de pedra, figurando as pezas dun fermoso puzzle galego.

Chegamos para xantar na praia fluvial do río Valdohome. Alí algúns valentes e ousados andaríns probaron a riqueza das súas augas cun refrescante baño antes da comida. Xa pola tarde fixemos a segunda parte do percorrido polo Roteiro dos Muíños da Laxe preparado pola asociación Muilaxe. Un percorrido precioso a carón do río e pasando por varios muíños moi ben restaurados. De alí dirixímonos ao barrio de Entrerríos para rematar a andaina preto da igrexa de A Laxe. Volta para Vigo despois de facer un descansiño na bonita vila de Fornelos de Montes e tomar unha reparadora cervexiña, como é de lei.

1ª andaina da tempada: A Laxe Airoa (paraíso natural)

Fin da tempada: illa de Ons

Hai catro días que comezabamos a tempada ala polo mes de setembro nas terras de Allariz, gozamos dunha fin de semana espectacular nas fragas do Eume, sufrimos un mal trago cando iamos á Guarda, fixemos a obrigada visita ao santuario do bacalhau, tripamos as fermosas terras do Courel… para rematar no primeiro Parque Nacional de Galicia como é a illa de Ons.

Un bonito remate de tempada onde os habituais estivemos acompañados dos ocasionais e mais dos benxamíns, futuros andaríns do Souto do Vello. Esta espectacular illa dá pé a gozar dela de distintas maneiras: rutas pequenas, medianas, completas… miradoiros para perder o sentido, praias marabillosas e lugares onde poder sobrevivir aqueles que queren ir a pasar unha fin de semana de supervivencia, alimentándose só do que hai na illa (percebes, polbo, caldeiradas de peixe...).

Os que fixeron a ruta completa pasaron polos miradoiros de Fedorento e do Centolo, polo Burato do Inferno, o faro, o castelo dos Mouros e a Cova da Loba, percorrendo a illa de Norte a Sur e de Leste a Oeste.

Despois do refrixerio tocou sesión praia, baño, masaxe, paseo, sesta, etc., o tempo permitiu facer de todo. Xa pola tardiña collemos o barco de volta a Bueu, despedindo así a tempada 2013/14.

Unha pomba mensaxeira deixounos a noticia dos progresos do noso amigo Poli, aínda que ás veces se queixa da caña que lle mete o seu adestrador persoal. Ánimo, ti podes! Botámoste de menos!

Bo verán para todos e todas e ata setembro.

Para ver máis fotos fai clic nesta.