A Guarda - Sta. Trega

O 28 de xullo de 1588 por culpa das inclemencias meteorolóxicas caía derrotada a Gran Armada Española. Non se puido invadir Inglaterra. Felipe II dixo daquela “Yo no mandé a mis barcos a luchar contra los elementos”.
Iso mesmo debeu dicir a orghanisasión do Souto do Vello o pasado domingo cando pretendiamos facer a andaina pola costa da Guarda. A verdade é que con estas modernas “ciclogénesis explosivas”, o que antes chamabamos temporal, non puidemos gozar desta marabillosa ruta e tivemos que buscar abrigo xa ben enchoupadiños cando levabamos un par de horas de camiñada e algo máis de dez quilómetros (o ritmo era bo eh!?). Iso si, a opinión xeral dos andaríns era que tiñamos que repetila para poder rematala. Segundo nos comunican fontes ben informadas, queda anotada para unha vindeira ocasión. Esperamos ter mellor sorte para a próxima, porque nesa si que non se pode abandoar.


Fai clic nesta imaxe para ver as pouquiñas fotos que fixemos.

1ª andaina do 2014 "A Guarda - Sta. Trega"

O Souto do Vello desexa Boas Festas

A organización do Souto do Vello berra, dende os cumes galegos polos que andamos, os bos desexos para que cheguen a todos os que pasades por aquí, e para os que non pasan mandádelles recado, por favor.

San Xurxo de Sacos - Sebil

“Carballeira de San Xusto,

carballeira derramada, 

naquela carballeiriña 

perdín a miña navalla”… 

Non creo que os andaríns do Souto do Vello perderan a navalla o domingo pero si que estiveron nesta preciosa carballeira.

Carballeira de San Xusto

moitos arrodeos ten,

se non fora polos Santos

alá non ía ninguén.

Nós non fomos polos santos, pero si fomos pola beleza das súas paisaxes e como nos dicía  o amigo Telmo, que non nos puido acompañar: “un dos lugares con máis historia de Galicia: Campolameiro, a catedral da arte rupestre!! Impresionantes petróglifos de cervos, esceas de caza e outras representacións simbólicas vos esperan...”
Aí foi o punto de partida da saída do domingo 15 de decembro, última deste ano 13. Na parroquia de San Xurxo de Sacos, no concello de Cotobade, ademais da carballeira hai algúns pazos como o dos Bermúdez. Despois da foto na carballeira baixamos ata o río Lérez onde están os baños e fonte de San Xusto cunha auga recomendable para a pel e problemas dixestivos. Logo pasamos por Fentáns, unha aldeíña en costa onde debe amolar bastante esquecer o legón na casa cando vas á leira e ter que volver a buscalo. Seguindo ruta  pasamos polo medio e medio do parque arqueolóxico da arte rupestre Campo Lameiro. Alí puidemos contemplar parte das súas cerca de 100 rochas con gravados rupestres con motivos e temáticas características dos petróglifos de Galicia ciscadas por entre os bosques de carballos e piñeiros. Pasamos por Muimenta e Cequeril e despois de comer, nun saltiño puxémonos en Sebil, onde nos esperaba o autobús. Alí puidemos hidratarnos tal e como nos dixera o noso guía lendo unha noticia do xornal que recomendaban unha cervexa despois de camiñar para non ter problemas musculares.

A xornada foi moi bonita e tranquila, e iso que faltaba algunha xente importante...ou foi grazas a iso? Non sei. Esperamos contar con todos eles na próxima, que xa será o vindeiro ano. Felices e naturais festas para todas e todos  e vémonos no 14. Unha aperta desde O Souto do Vello.

 

Preme na foto para ver máis.

Próxima saída San Xurxo de Sacos - Sebil

Santuario da Franqueira - Pena de Francia

Os andaríns e as andarinas do Souto do Vello vanse facer especialistas en dúas cousas, en santuarios e en ríos. É certo, o mesmo van ó santuario do Bacallao como ó da Franqueira, tanto van ó pé do río Eume como dunha sentada pasean polo río Calvo, o Deva e o Oulo, tres nun. Esta foi a última marabilla que nos preparou a organización coa axuda de José Carlos, o fillo de Carlos e Marité, ó que lle damos as grazas. Saímos do santuario da Franqueira para chegar ó santuario de Pena de Francia.  Partindo da Franqueira empezamos a subir cara ó Coto da Vella, viacrucis incluído. Dende o alto dominas unha paisaxe incrible. De alí xa fomos baixando pasando polo nacemento do río Calvo que nos levaría polas vizosas fragas deste río e mais do Deva. Incorporámonos á ruta que chaman “As Fragas e Levadas do Calvo e Deva”. Segundo di no cartel “Un lugar máxico onde o tempo se detén e a vida flúe con toda a súa enerxía...” Polo camiño vas vendo exemplares únicos de castiñeiros e carballos, sen esquecernos máis adiante do espectacular sobreiral. Pero ademais a ruta está inzada de elementos arquitectónicos moi valiosos como petos de ánimas, cruceiros, muíños, camiños reais, pazos como o de Cervellón, igrexas … Os sendeiros que van pola beira destes ríos, nesta época do ano están espectaculares. Hai zonas nas que gustaría perderse e que te levan a outras épocas. Hai que destacar o ben preparados que están estes andaríns, xa que tiveron que atravesar unha e outra vez o río e non houbo unha soa caída (na auga) e iso que estaban as cámaras preparadas para inmortalizar o momento (hainos ruíns…). Cando chegamos ó santuario de Pena de Francia agardaban por nós unhas exquisitas rosquillas da confitería Ancla de Ponteareas regadas cun bo viño tinto, que debemos agradecer ó amigo Kico. Non queremos deixar pasar a ocasión sen darlle a benvida ó novo sendeirista, Xián, neto de Carlos e Marité, que nos asegura a continuidade do grupo. Unha vez máis a organización, e axudantes, acertaron coa elección desta ruta. Moitas grazas a todos e todas.

Para ver máis fotos clica enriba desta.

Próxima saída A Franqueira-Pena de Francia