O Souto do Vello no cume galego!

O Souto do Vello no cume galego!

11 de mar. de 2015

Sendeiro das Greas 2ª etapa (Fornelos de Montes - Xunqueiras)




Continuando co plan de facer o Sendeiro das Greas, o pasado domingo 8 de marzo, fixemos a nosa segunda etapa que comezou en Fornelos de Montes e rematou en Xunqueiras pasando por Traspielas. Para esta etapa a organización reservou un día de primavera marabilloso, se a isto lle engadimos que se trataba dunha das máis bonitas etapas do Sendeiro, pois…como dicía o meu avó: “mel nas filloas”.
A etapa transcorre pola Serra do Suído, onde están os puntos de maior altitude da provincia de Pontevedra. Comezamos a andar ao pé do eucalipto do Ceo, un bo exemplar de eucalipto. De aí fomos ata o muíño do Ceo, un muíño moi bonito e que ten unha levada de gran lonxitude e moi ben conservada. Un sendeiro polo medio do monte levounos ata o camiño empedrado que sobe ata Ventín e despois a Bustelos. Aí ao pé da capela de San Caetano tomamos o bocadillo que nos daría forza para seguir. A partir de aquí pasamos pola fraga de Oredo cruzada polo río Couñago, afluente do Oitavén. Trátase dun bosque caducifolio de gran beleza pola diversidade de especies vexetais que reúne. Sáese da fraga no Alto do Foxo. A través dunha pista forestal chegamos ata o Couto do Corgo, onde se atopan os restos dun foxo do lobo dobre. O camiño continúa por unha zona case sempre chea de auga chamada Chan dos Prados. Dende aquí tomamos un desvío para subir ao Coto de Eiras de 885 m, un espléndido miradoiro dende onde puidemos contemplar a Ría de Vigo e máis alá. Para subir a este Coto, a organización preparounos un “atallo” que nos levou unha hora máis chegar ao alto. Aí puidemos aprender para que serven as mans cando fas sendeirismo, ou mellor dito “alpinismo”. Pero que ben o pasamos…sobre todo despois de chegar ao alto. Despois de baixar do Coto aproveitamos para tomar un pequeño refrixerio. Sen poder durmir sesta tomamos camiño a Traspielas. Ao saír de Traspielas coincidimos co sendeiro do río Barragán e visitamos o muíño e a fervenza do río Pielas. Despois xa nos quedaba o tramo final que nos levaría ata Xunqueiras onde nos esperaba o autobús para volver a Vigo.
Dende aquí queremos aproveitar para enviar un saco cheo de ánimos e forzas para Mª Jesús e Antonio para axudalos a superar estes malos momentos agardando que máis pronto que tarde volvan estar con nós. Ánimo!


Para ver máis fotos fai clic aquí.

11 de feb. de 2015

Castelo de Vilasobroso - A Picaraña - O Castro de Troña




No tempo de entroido o habitual é comer un bo cocido (en calquera outro momento tamén vai ben se é bo). Como tiñamos a oportunidade de comelo en “Casa Kiko e amigos” en Ribadetea, a organización preparounos unha pequena pero bonita andaina polas terras de dona Urraca. Así chegamos ben cedo e cunha temperatura de 2 graos baixo cero ó castelo de Vilasobroso. O día apuntaba un sol espléndido, e así foi. Limpo, luminoso, agradable para andar. Como é costume nestas convocatorias, o autobús quedou pequeno. Ademais, había preparada unha pequerruta para os andaríns infantís e aqueles non habituais pero fieis a Don Cocido. Estes foron trasladados ata o castro de Troña onde puideron aprender unha chea de cousas da man do director Telmo que logo os guiou ata o castelo para visitalo por dentro e por fóra.
O resto do grupo iniciamos a marcha en busca da Pena do Equilibrio, o noso primeiro obxectivo. Trátase dun penedo situado sobre outro, en pleno equilibrio sen axuda de ningún tipo, que forma parte do conxunto de penas graníticas ás que tamén pertenece a "pena dos namorados" na parroquia de Arcos. Despois de varios intentos de botala abaixo sen éxito, continuamos ruta para comezar a subida ó monte da Picaraña. Un pico que ten sobre 400 m de altitude, un lugar de devoción dende tempos inmemoriais onde se celebran grandes romarías en torno á capela da Santa Cruz. É unha capela distinta ás que hai noutros lugares de culto que están altos e afastados. Desde os seus cumes pódense divisar grandes panorámicas de todo O Condado e gran parte do Val do Tea, tamén a vila de Ponteareas e as súas parroquias. Coronado o monte e repostas as forzas collemos cara ó Castro de Troña. Nalgunha zona tiveron que actuar os “Pastores de camiños” que botando man das súas tesoiras foron chapodando toxos, xestas e algunha que outra silveira que impedía o paso cómodo do resto dos andaríns. Cando comezamos a baixar puidemos contemplar unha vista preciosa do castro e capela. Segundo a Galipedia “O Castro de Troña é un castro galaico pertencente á cultura castrexa, situado na parroquia de Pías (Ponteareas), é un bo exemplo de "castro cristianizado" coa construción dunha capela na súa croa. É un Ben de Interese Cultural (BIC) con categoría de monumento dende o ano 2009. Despois de dar unha volta e apreciar as distintas construcións, o petróglifo da serpe, a ermida, os cruceiros… collemos camiño de volta en dirección ó castelo. Pasamos pola ermida de Santa Trega, moi pretiño do castro. Chegamos en boa hora de volta ó castelo. Visita, baixada pola senda botánica e subida ao autobús porque era hora de xantar. En Ribadetea xa nos esperaba o equipo de cociña e sala con todo preparado. Comezamos cunha suculenta e reparadora sopa para continuar co desfile de pratas acuguladas de fozante, cornante, voante, verzas e patacas quentiñas e no seu punto de cocción. Viño tinto de categoría, sobremesas, cafés e chupitos completaron un menú que paga a pena repetir. Logo chegou a hora dos Soutiños que contaron coa colaboración de varias e coloridas “Carolinas” e mailos seus laghartos nas saias. Un día moi agradable e non só pola comida, senón tamén pola presenza de xente querida (grandes e pequenos) que estamos moi contentos de telos entre nós. A organización encárganos de que fagamos público o agradecemento a todo o equipo de traballo de “Casa Kiko e amigos”. Ata a próxima.

Se queres ver as fotos da pequerruta fai clic aquí. Para ver as outras fotos fai clic aquí.


2 de feb. de 2015

Castelo de Vilasobroso - Picaraña - Castro de Troña


ATENCIÓN!   Nesta saída imos poñer en práctica un vello costume e que ultimamente está un pouco esquecido. Trátase dos PASTORES DE CAMIÑOS, que como di o amigo Manolo Gago no seu blog son as persoas que "mentres camiñan, van ronzando toxos, xestas, maleza que avanza devorando os antigos vieiros dos nosos devanceiros ata consumilos e desaparecer". Sabemos que algúns dos membros do Souto do Vello veñen facendo isto a miúdo pero non está mal espallalo e que participemos cantos máis mellor. Así que xa vos vexo armados e armadas de fouciño para darlle ás xestas ou ás silvas que vaiamos atopando. Se querede ler o artigo de Manuel Gago en Capítulo Cero facedes clic aquí.

14 de xan. de 2015

GR58 Sendeiro das Greas - (1ª etapa Soutomaior - Fornelos de Montes)






Cada vez que cambiamos de ano facemos unha chea de propósitos que moitas veces non levamos a cabo. Os andaríns do Souto do Vello, neste ano 2015, fixemos un propósito moi ambicioso que consiste en percorrer o Sendeiro das Greas, nada máis e nada menos que 247 km aproximadamente, e que estamos seguros que non imos fallar.
O GR58, chamado Sendeiro das Greas, é o máis longo dos sendeiros de Gran Percorrido en Galicia que pasa por todos os municipios da Mancomunidade da Área Intermunicipal de Vigo. O nome de Greas fai referencia á cantidade de cabalos que podemos atopar nos montes polos que pasa (grea=conxunto de animais e catro patas que viven xuntos, especialmente cabalos). A riqueza e diversificación das paisaxes é o que mellor define a este sendeiro, pasando por zonas forestais, zonas baixas de paisaxe agraria ata tramos con vistas marítimas da Ría de Vigo. Sen esquecernos do patrimonio arquitectónico e etnográfico, así como os restos arqueolóxicos do neolítico. Pouco a pouco iremos debullando cada un destes apartados segundo vaiamos facendo as distintas etapas que nos teñen preparadas.
Para comezar, o pasado domingo, fixemos o tramo de Soutomaior a Fornelos de Montes. Un percorrido de gran beleza paisaxística de media montaña e de ribeira que puidemos gozar cun tempo realmente marabilloso.
Saímos da parte baixa do castelo de Soutomaior. Logo dunha pequena baixada cruzamos pola ponte medieval de Comboa, que atravesa o río Verduxo para logo volver cruzar pola ponte colgante, toda unha aventura... Continuamos ata o lugar de Carballa, unha aldea situada na aba do monte e chea de socalcos que conforman un precioso tapiz que remata nas ribeiras dos ríos Verduxo e Oitavén. A dura subidiña levounos ata un lugar onde puidemos contemplar o canón do río Oitavén, espazo fluvial único pola súa riqueza natural en especies de flora e fauna.
O percorrido continúa na parte alta do camiño por un sendeiro empedrado que nos leva ao lugar de Alén de Arriba e despois á parroquia de San Adrián de Calvos. Alí puxemos en práctica o experimento de “comer sen fame” e que resultou moi satisfactorio, xa que despois de facer a enquisa correspondente puidemos comprobar como a maioría levaba a metade do bocadillo sen comer e andaba máis lixeiro (aforramos e gañamos en saúde!).
Pouco despois de comer chegamos ao Monte da Cidade, o punto máis interesante desta etapa. Alí hai unhas ruínas dun poboado formado por pequenas casas de pedra cubertas de vexetación e un antigo acueducto, todo rodeado dun espléndido bosque de carballos que deitaron as follas no chan formando unha alfombra pola que dá gusto pisar.
Cruzamos o río Barragán, pasamos ao lugar de Oitavén e subimos por un monte desde onde se pode contemplar o encoro de Eiras. Continuando pola pista forestal chegamos ao centro de Fornelos de Montes. De aí continuamos ata a praia fluvial no río Oitavén onde rematamos esta primeira etapa degustando unhas riquísimas rosquillas da confitería ANCLA de Ponteareas, agasallo do noso amigo Kiko.
Volta para Matamá para marcar cun X a primeira das etapas deste GR que pensamos rematar onde comezamos.
Para ver máis fotos fai clic aquí.

25 de dec. de 2014

San Silvestre en Castrelos!


A organización do Souto do Vello anima a todos os andaríns a participar na San Silvestre Solidaria que convoca Marta Larralde. Estaremos en Castrelos para despedir o ano o día 31 ás 5 da tarde cun kilo de alimentos. Anímate!!!

Visita a páxina de Marta facendo clic aquí.