Viaxe á Illa de São Miguel (Açores)

O grupo de sendeirismo O Souto do Vello celebrou o seu XV aniversario cunha saída de 6 días á illa de São Miguel no arquipélago das Azores. Segundo opinións que nos chegaron aos nosos oídos, para uns foi a mellor viaxe das súas vidas, outros dicían que non o perdoarían se o perdesen; e así todo o mundo foi manifestando que quedaran moi contentos coa viaxe. Gran parte da “culpa” do éxito desta saída foi polo  excelente e milimétrico traballo da organización, que unha vez máis nos demostra que disto saben moito e non escatiman á hora de adicarlle horas e traballo para que todos nos poidamos beneficiar. Moitas grazas!!!

Segundo o plan de ruta, tiñamos marcada a saída de Matamá na mañanciña do sábado 8 de abril ata o aeroporto de Porto. Voamos de Porto a Lisboa e de Lisboa a Ponta Delgada, capital da illa. Chegamos ao mediodía do sábado para instalarnos no hotel. Inmediatamente despois xa fomos facer un percorrido para coñecer os lugares máis emblemáticos da capital.

No segundo día de estancia e primeiro de andaina, o plan era ver a paisaxe máis espectacular da illa. Unha ristra de conos volcánicos convertidos en lagoas naturais cunha vexetación verde intensa e bosques profundos. Comezamos na Lagoa do Canário e seguindo por un sendeiro moi bonito chegamos ao Miradouro da Vista do Rei,  para apreciar magníficas panorámicas das diversas lagoas (Lagoa Rasa, Lagoa de Santiago, Lagoa Verde, Lagoa Azul).  Seguimos camiñando pola cresta do volcán ata chegar á freguesía da Sete Cidades.

Á volta pasamos por unha plantación das típicas ananás das Azores. Alí puidemos observar o sistema de cultivo destas ricas froitas en “estufas” (invernadoiros) de cristal pintado de cal. O ciclo completo da produción dura 18 meses e o resultado final é un froito de características únicas recoñecido como o mellor do mundo.

Volta ao hotel e cea libre con paseo polo centro da cidade.

No terceiro día e segundo de andaina fixemos a saída á Lagoa das Furnas. Trátase do  lugar con maior riqueza natural e xeovolcánica de todo o arquipélago. Fomos ata a freguesía de Furnas e saímos en dirección ao Pico do Ferro. Despois dunha bonita

subida chegamos ao miradoiro desde o que gozamos de espectaculares vistas sobre a Lagoa das Furnas coas súas fumarolas onde cociñan o famoso “cozido das Furnas”. É unha zona de caldeiras onde aproveitan a calor interna do volcán das Furnas para cociñar. Cando baixamos asistimos á “tirada” do cocido, onde os propietarios do restaurante proceden a retirar as potas coas carnes e verduras xa perfectamente cociñadas.

Continuamos camiño ao redor da lagoa ata chegar ás proximidades da ermida de Nossa Senhora das Vitórias, construción gótica do século XIX. Alí o autobús trasladounos ata a vila para proceder á degustación do famoso cocido.

Despois de comer visitamos o parque botánico e termal de Terra Nostra. A maioría gozaron dun baño nas augas volcánicas e logo visita ao paraíso que supón o parque.

Volta ao hotel, ducha, cea e paseo.

O cuarto día e terceira andaina tiña reservada unha espectacular subida ata a Lagoa do Fogo, unha das de máis difícil acceso na zona sur da illa. Polo camiño contemplamos unha importante poboación de gaivotas. Esta lagoa é das máis espectaculares dende o punto de vista xeolóxico e natural. De alí continuamos por outro sendeiro para baixar ata unha antiga fábrica de luz. Despois do xantar nunha das múltiples áreas de descanso que hai pola illa (por certo cunha limpeza exquisita) fomos ata o espazo natural de Caldeira Velha coas súas cores verdes, ocres, vermellas...Houbo baño e visita ao centro de interpretación de vulcanoloxía para coñecer a formación da illa.

Regreso ao hotel e hoxe tocou cea de grupo no restaurante A Tasca.

No 5º día de estancia e último de andaina repartímola en tres partes. Primeiro visitamos a plantación de té, considerada única en Europa. Estivemos nas instalacións de Chá Gorreana. Aproveitamos para ver a maquinaria orixinal, que data de mediados do século XIX, e que estaban en pleno traballo xa que é o momento da recolección. Houbo degustación de chá verde e chá préto e saímos para pasear pola

plantación...interesante e sorprendente! Ao remate collemos o autobús que nos levou ata o Padrão das Alminhas e dende alí fomos camiñando ata o Miradouro da Pedra dos Estorninhos. Ao remate dirixímonos ao parque natural de Ribeira dos Caldeirãos, o maior núcleo de muíños de auga das Azores. Ademais ten un par de fervenzas que fan do lugar un espectacular remate das nosas andainas.

Volta ao hotel para preparar as maletas.

No sexto día algúns aproveitamos para visitar o mercado da Graça e mercar algún queixo e ananás (produtos típico da illa).

Volta ao hotel para coller a equipaxe (moi ao noso pesar) xa que nos agardaba o autobús para levarnos ao aeroporto. Viaxe de volta perfecta, sen incidentes, sen atrasos...e chegada a Matamá sobre as 10 da noite onde puxemos o punto e final a unha interesantísima viaxe.

Agradecémoslle ao home do tempo que nos permitiu facer todas as actividades a pesar da constante ameaza de tronos e lóstregos que tivemos toda a semana.

A organización quere facernos chegar o seu agradecemento polo comportamento do grupo, a puntualidade exquisita e a actitude positiva de todos os participantes nesta celebración do XV aniversario.

Fai clic neste enlace para ver as fotos do 1º día.

Fai clic neste enlace para ver as fotos do 2º día.

Fai clic neste enlace para ver as fotos do 3º día.

Fai clic neste enlace para ver as fotos do 4º día.

Fai clic neste enlace para ver as fotos do 5º día.

Fai clic neste enlace para ver as fotos do 6º día.


Se queredes ver as fotos que nos enviou Ángeles facede clic en cada día:
1º día - 2º día - 3º día - 4º día - 5º día - 6º día

Illa de São Miguel (Açores)

Ameijoeira - Outeiro do Castelo

Din que as persoas somos animais de costumes… pois os do Souto do Vello cumprimos co dito e un ano máis (e xa van doce) asistimos ao noso santuario do bacallau para dar boa conta das postas que nos ofrece o amigo Fernando. Pero antes hai que facer ganas e alá fomos ata a localidade de Ameijoeira, na

fronteira galaico portuguesa. Alí comezamos unha andaina que prometía dificultosa pola climatoloxía que nos acompañaba na viaxe pero que se converteu nunha das máis bonitas e agradables das que levamos feito ultimamente. Na saída saudamos na súa capela ao Señor da Boa Morte...polo que poida pasar...e despois de pasar por un forno comunitario comezamos a ascensión ao alto da serra como se comezan as andainas por esta zona de Portugal. Moi pronto nos atopamos cunha presa que había que cruzar e para iso o equipo de enxeñeiros que levabamos con nós fixeron posible que parase a auga para poder pasar sen problemas. A partir de aí e por sendeiros pechados e rodeados de carrascos, uces e algún toxo fomos cara o Outeiro do Castelo. A paisaxe que nos rodeaba era impresionante, espectacular... Despois dun complicado descenso chegamos á estrada, xa en terras galegas, que cruzamos

para coller rumbo á localidade de Pereira, no concello de Entrimo. Antes tivemos que cruzar unha valga que formaba un bosque encantado polo que discorrían as augas cristalinas do río Agro. Nun día chuvioso e con néboa pódese dicir que pasas por un bosque onde podes atopar fadas e mais rebecos choutando ledos por entre as árbores cubertas de musgo. Pasada alocalidade de A Pereira xa collemos ruta de volta cara o autobús. Dez minutos de viaxe e chegamos a Castro Laboreiro para degustar o bacallau e o cabrito riquísimo que deu paso a un magnífico festón amenizado polos nosos Soutiños, que desta volta contaron coa colaboración espontánea do acordeonista Fernando, e que fixeron as ledicias dos presentes. Non había ganas de voltar para Vigo, pero había que vir para ir

preparando as equipaxes que levaremos en busca do anticiclón das Azores. Unha xornada para lembrar.

Para ver as fotos fai clic aquí. Estade atentos que en breve se colgará un precioso vídeo da andaina.

Ameijoeira - Outeiro do Castelo (Portugal)

Circular por Avión (Ourense)

Os bugallos dos carballos, que tamén se chaman carrabouxos, cocas ou de calquera outro nome

segundo sexas dun lugar ou doutro, son unha reacción de defensa da árbore fronte a determinados insectos que deixan os seus ovos debaixo da casca nos gromos novos dos carballos.

Pois isto foi o que nos atopamos en abundancia nesta preciosa andaina que fixemos polos arredores de Avión, na provincia de Ourense. O pasado domingo, 19, saímos de Matamá en busca dun día soleado que nos permitiu gozar das diversas paisaxes predominando as carballeiras alfombradas con follas e carrabouxos que estoupaban ao paso dos camiñantes.

Comezamos a andar dende o centro de Avión cando na igrexa parroquial daban as badaladas das 10 da mañá. O sendeiro levounos, tras unha bonita subida,polos arredores do Castro de San

Vicente. Atravesando polas carballeiras pasamos por varios miradoiros onde puidemos ver o encoro de Albarellos, que aínda non recuperou a auga que precisa para chegar ao seu nivel. Máis tarde pasamos pola localidade de Beresmo, famosa polas eiras rodeadas de hórreos, moitos deles moi ben conservados. De aí baixamos en busca da praia fluvial do río Valderias onde comemos gozando do sol de febreiro. Logo continuamos pola senda para coller camiño de Avión onde nos esperaba unha cervexa reparadora. Volta para Vigo e pensando na próxima que será ao noso santuario do bacallau. Dende aquí queremos enviar os nosos parabéns e unha agarimosa aperta aos novos avós que perderon esta andaina por dar a benvida á neta. 


Para ver as fotos fai clic aquí.

Se fas clic na foto de grupo poderás ver o vídeo da nosa andaina.

Circular de Avión (Ourense)

GR 58 Couso - Chan da Lagoa

A organización do Souto do Vello convocounos para continuar co sendeiro das Greas. Así o pasado domingo fixemos a saída número 156 desde que comezamos a camiñar xuntos. Desta volta saímos de Couso, en Gondomar, para chegar a Chan da Lagoa en Baiona.

Co fresco da mañá, pero cun día que anunciaba unha bonita luminosidade, comezamos a andar camiño da Torre. A pequena subida que había na saída xa nos fixo entrar en calor e empezar a soltar as primeiras capas da “cebola” nas que estabamos envoltos. De aí continuamos ata o Chan do Cereixo, un dos xacementos arqueolóxicos do Paleolítico máis destacados de Galicia. Nas distintas escavacións que se realizaron na zona atopáronse máis de 200 útiles de cuarcita tallada de entre 250.000 e 300.000 anos de antigüidade. foi descuberto hai vintecinco anos polo arquitecto vigués Xaime Garrido.

Continuamos polas instalacións do curro e paramos no parque forestal a tomar as 11. Despois de repoñer forzas tiramos cara O Meixón e a aldea de Abrollido, onde xa nos metemos de cheo na senda do río Groba e na fraga de Oliveira, un

precioso bosque autóctono de gran valor ecolóxico. Temos que cruzar o río por unhas pedras, que aventura!, e de aí imos cara a Granxa co seu lavadorio-castelo. Curiosamente estivemos por eses lugares nunha andaina que fixemos outro 8 de xaneiro, no 2006, e tamén tivemos que cruzar o río. Cruzamos a aldea de Belesar, collemos auga na fonte e comezamos unha tendida subida para chegar ao Cortelliño. Polo camiño de subida comprobamos as pegadas dos carros gravadas nas pedras e tivemos que parar varias veces para gozar das vistas sobre as Cíes, a baía de Baiona e a marisma do Val Miñor. Espectacular!!!

Chegamos para comer á sombra no Cortelliño. Despois de alimentar de novo a vista, collemos campo a través ata unha pista que nos levou á aldea medieval de San Cosme, onde todos os indicios din que alí estivo o mosteiro que agora está en Santa María de Oia. Nesta aldea xa estivemos o 23 de setembro do 2007 no inicio da 6ª tempada e onde despois do xantar campestre tivo lugar a estrea mundial do afamado grupo “Os Soutiños de Matamá”. De aquí, e acompañados por Breixo e mailos seus pais, irmá e avós, (hai canteira!) chegamos a Chan da Lagoa, remate desta nova etapa, para nós, do sendeiro das Greas. Un día fantástico porque despois gañou o Celta.

Xa no autobús de volta a casa iamos pensando na vindeira saída, que será o 19 de febreiro ás 8 da mañá pola serra de Avión.

Para ver as fotos fai clic aquí.